Gå til innhald

Når sommardagen ligg utover landet.

juni 27, 2009

Å ha slikt ver som dette dag etter dag etter dag, er meir enn me er vane med på desse kantar. Det er sånn ver me bare drøymer om. Me går tur midt på nettene og vaknar varme og øre klokka ti om morgonen.

I natt drøymde eg at eg forsov meg til jobben og vakna klokka ti. Det gjekk ei stund etter at eg hadde vakna før det gjekk opp for meg at eg faktisk har ferie. Kanskje det spøkte litt ein stad i hjernen at Odd Christian ikkje måtte forsova seg til den tidlege morgonvakta, etter at han hadde hatt fleire nattevakter og kveldsvakter på rad og var veldig trøytt i går kveld.

Det andre litt spesielle i draumen var at ein god del av sjetteklassingane våre hadde flytta inn her i huset, og var ein slags fosterbarn hos oss. Kanskje noko eg burde vurdera…

Blomane mine tørsta etter vatn sjølv om dei vart vatna i går ettermiddag. Kanskje me burde hatt større potter?

Eit nummer av Korsveimagasinet hadde landa i postkassa, og vart frokostkaffilektyre ute i sola. Korsveifestivalen går me glipp av i sommar. Det er litt trist, for det er noko a det finaste eg veit. Eg skulle gjerne ha høyrt på Magnus Malm, Ylva Eggehorn og dei andre som skal ha seminar der, og eg skulle gjerne ha vore på konsertar og site ved leirbåla om kvelden. Men nå blir det Spania i år, og det skal bli veldig fint det og.

Korsveibevegelsen er opptekne av korleis ein skal navigera i ei til tider såra og kald verd. Korleis skal ein bidra positivt til å lega alt som har gått gale, korleis skal ein vera eit godt medmenneske, og korleis skal ein bringa Kristus med seg ut i samfunnet? Dette er spørsmål som opptek meg og sterkt.

I bladet stod det om menneske som var innstilde på å danna nye og meir forpliktande fellesskap der ein forplikta seg til å gjennomføra daglege tidebøner, og forplikta seg til ulike ting som går på livsstil. Så haldt ein kontakten gjennom kvardagane og møttest ein gong i året til samtale og oppmuntring. Eg må innrømma at eg har tenkt på slike ting ei stund og kjenner dragninga. Eg må finna ut meir om dette er noko som eg verkeleg har lyst til å forplikta meg på og gå inn i.

Eg får avslutta tidsriktig med eit par linjer av Michael Jackson:

Heal the world, make it a better place, for you and for me and the common human race…

Og Lina Sandell har eg alltid med meg.

Hjälp mig Herre, at vad hälst mig händer,
taga ur din trogna Fadershand,
blott en dag ett ögonblick i sänder,
tills jag nått det goda land.

Ha ein nydeleg sommardag.

Heidi

From → Uncategorized

2 kommentarar
  1. Tintomara permalink

    Det där är en av mina favoritpsalner. Och «Jag lyfter ögat mot himmelen».

  2. Heidi: permalink

    Ja, det ligg så mykje livsvisdom i den salmen om ein formår å leva etter det.

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: