Gå til innhald

Ver så god neste

mai 5, 2011

Eg skal ikkje påberopa meg å ha ekstrem tannlegeskrekk, likevel må eg innrømma at det er nokså mange ting eg heller ville gjera enn å gå til tannlegen. Og tannlegeår går viss endå raskare enn andre år, for eg var der då nettopp…

Uansett, i dag var eg innkalla, eller rettare sagt hadde eg forhandla meg fram til fordi den første timen for ein månads tid sidan ikkje passa. Eg hadde fått ei hyggeleg påmelding om timen på sms i går,  så her var det ingen unnskuldningar for å sleppa unna. Og korfor gruar eg meg eigentleg? Tannlegen er ein blid mann med masse humor, tannlegestolen er rett og slett behageleg, og ut frå vinduet hans i andre etasje ser ein rett på eit blømande kirsebærtre.

Eg rakk å bli erklært fri for hol før han fann ei sprukken fylling etter å ha kikka nærare på røntgenbiletet, så eg har fått ein ny time i juni, og bestemt meg for at det då verkeleg ikkje er noko å grua meg for. I tannlegestolen prøver eg å smila roleg til tannlegen medan eg fører ein intens indre dialog av typen «Skjerp deg, du har hatt fire keisarsnitt med lokalbedøving, dette er då ingenting.» og så er ein plutseleg ferdigbehandla for denne gong, (her kan alle som såg norsk barne TV på 60 og 70-talet synga saman med Pernille: Når timen er slutt foor denne gang, foor denne gang, foor denne gang…) Og eg sprang letta ut i livet og feira dagen med ein tur på biblioteket. Der delte dei ut roser i dag fordi det var verdens bokdag, og dei som kom for å betala for bøker dei hadde hatt for lenge fekk så vidt eg skjøna gjelda ettergitt.

Eg lånte to av bøkene til Sven Edvin Salje, dei eg slukte då eg var femten år. Eg har lese dei om att ein gong for nesten like lenge sidan, og er spent på om eg finn att magien nå i ein heilt anna fase av livet. Gift, av Tode Ditlefsen bestemte eg meg og for å lesa om igjen. Eg toppa det heile med å kjøpa ei korg belgiske jordbær, som såg nesten norske ut, og ein bukett rosa peonar bare fordi dei var så vakre.

Eg inviterte Ingrid på jordbær, og då eg opna kjøleskapsdøra fekk eg ei diger ildfast form i fajanse som stod oppå kjøleskapet i hovudet med eit smell og forma knuste.  Etterpå måtte eg forsikra meg sjølv om at eg var like heil, og det såg eg faktisk ut til å vera bortsett frå eit ømt punkt i panna der forma traff meg. Etterpå foreslo Ingrid at me skulle eta jorrdbæra før annan sunn mat slik at me fekk dei i tilfelle jorda snart skulle gå under eller det skulle skje nye ulykker…

Og sidan har dagen vore tur og skriveundervisning. Eg er litt sliten i beina etter tjue tusen steg og har litt vondt i hovudet etter møtet med forma. Det skal bli godt å legga seg med ei bok, ja.

Heidi

Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: