Skip to content

Torsdagskveld igjen

november 21, 2013

image

Dagane går så fort at eg mest ikkje legg merke til at dei går. Eg ser likevel at dagane blir kortare og mørkare, og kjenner at me er på veg inn i ei ny årstid. Slik ser novembermorgonane ut når eg kjem på jobb om morgonen i halv åtte tida.

image

Og slik ser dei ut når eg tenkjer på å koma meg heimatt sånn i firetida ein gong. Det siste biletet er ikkje veldig skarpt, men det viser det blå ettermiddagslyset som eg synest er så vakkert.

image

Og på midten er dagane fulle av slike ting som gjer dagar levande. På grupperomet vårt sit det ein bamse som små og store kan ty til om livet skulle snøra seg til…

image

Og mest kvar einaste dag får me tid til matpause. Dei norske matpakkane har vore i rivande utvikling dei siste åra. Ungane stiller med små batteri av fargeglade boksar med diverse godsaker i. Dei har med alt frå blåbær til hjarteforma gulrotbitar og kalde karbonadar.  Nokre av dei har fancy boksar som ser ut som små i-padar heilt til dei opnar dei og avslører diverse små rom med oppskoren mat. Me vaksne ligg ikkje langt etter, her er deler av Dagny sin lunsj i dag, små veltillaga sushibitar i ein liten boks før ho går laud på franske ostar i boksen under. Kva har skjedd med dei to kneippbrødskivene med henholdsvis kvit og brun ost?

image

Etter jobb fekk eg med meg dei siste solstrålene i Storgata. Eg unna meg ein liten kikkerunde i butikkane, og må innrømma at eg vart ståande litt halvfortrylla og kikka på julepynt. Eg fortel meg sjølv med ein litt halvstreng indre stemme at det er lenge til jul endå. Ikkje eingong lange lilla adventlys såg eg syn på å dra med meg i dag. Plutseleg gjekk eg på mannen i mitt liv midt i gågata, og me bestemde oss for å eta saman på kinarestaurant. Sidan denne mannspersonen er identisk med faren til Halvard, ringde me han og, og han kom ned for å eta saman med oss så fort han var ferdig med vakta si på SFO. Plutseleg var det litt feststemning over ein heilt vanleg torsdag, og det kan eg lika.

I går kveld var eg hos Synnøve og sydde ullhjarte og laga englar av skinn og knappar. Det siste til pynt på store «stikkedåsar». Me åt Synnøve sine gode heimelaga bollar med brunost og plommesyltetøy, og kjende at ein iskald og regntung novemberdag kunne landa svært så behageleg. I kveld har eg vore på besøk hos Inger Lill saman med Laila og sett dei vakraste fotoalbuma eg har sett i heile mitt liv. I morgon blir det ein roleg jobbedag, trur eg. Det kan trengast .

image

Mi kjære niese Borghild har googla denne typen tommel, som eg og ho og Vilde, mor mi og mormor mi er velsigna med på den eine handa. På engelsk wikipedia går han under namnet «club-thumb» eller «murder- thumb»… Det er omtalt som eit genetisk overførbart kroppstrekk. Meir er det ikkje å seia om den saka.

For å ta eit steg vekk frå min eigen nasetipp og tommeltott, så lar eg forfattaren Kerstin Ekmann få ordet. Boka «Knivkasterens kvinne», er ein prosalyrisk roman. Her kjem det ei skildring frå psykiatrisk avdeling:

Hvert menneske har et sysem av speil i seg.
Det ordner verdenens
biter.
Rist mennesket. Bildet forandres,
men bitene finner sin plass.
Et mønster formes.
Hvert menneske har et system av speil i seg.
unntatt den som er skadet.

***
Om nettene er de friske og de syke like.
Om nettene virvler bildene ut av speilene.
Da er komethaler av
 verden
på vei inn. De skjærer hverandre,
vandrer over de indre himlene
og forsvinner om morgenen
divergerer styrter
flyktende ut fra hverandre
fra den friske, fra den syke like.

Og dagen begynner med sitt skarpe skille.
Der blir det frokost, velling, te
for de syke
.
De friske har alt spist.

Hvert menneske
må finne et punkt der det er hos seg selv.
Hvert menneske
som ikke vil skjæres i stykker av verden

må finne punktet
der det ikke kan angripes,
jiet under brystbenet
eller et stykke ørken
inne i sitt eget hjerte.

Kerstin Ekmann.

Utsikt frå høghuset novembernatt

For å fullføra den døgnopne dagreportasjen, tek eg med eit «nattbilete» av Jæren, teke for kort tid sidan frå toppen av høghuset. Leif sin skule har Comeniusbesøk og har hatt gjestene med på middag i restauranten i kveld.

Og så er det god natt her i frå…

Heidi

Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut / Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut / Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut / Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: