Skip to content

Folk er folk?

februar 8, 2014

Gatebilete Stavanger. feb 14

Utflukta i dag gjekk til Stavanger. Stormen har lagt seg, og regnet har overteke.

ROmkvinne februar Stavanger

Men det ser framleis forferdeleg kaldt ut å sitja på gata og selgja «Folk er folk,» og tigga etter penger. Det skjer meg i hjartet at denne problematikken i det heile tatt er til stades. Det er ei komplisert og mangslungen rekkje av faktorar som gjer at nokon vert sitjande på denne måten. I dag snakka eg med tre rom-kvinner, og eg såg fleire eg ikkje snakka med. Etter å ha diskutert litt fram og tilbake med meg sjølv, har eg bestemt meg for å prøva å gje litt til tiggarar eg møter så sant eg har pengar i lommeboka. Eg har og lyst til å prøva å gje dei i det minste eit varmt blikk og eit smil. Eg veit at det er mykje som ikkje er som det burde, og at mange synest ein på den måten inviterer til tigging på gata som i utgangspunktet ingen ynskjer å ha i byane sine. Eg har likevel funne ut at hjartestemmen og det at det faktisk er medmenneske som sit der, gjer at eg ikkje kan gå forbi. Eg nektar å tru at ikkje dei aller fleste heller ville arbeida i eit oppvarma hus enn å sitja på eit kaldt fortau i time etter time…

gatebilde med hund Stavanger

Men ikkje alle som sit på fortauet sit der for å tigga. Nokon sit der nokså tålmodige og ventar på å bli henta.

På vandringa vår var me innom det nye biblioteket på Sølvberget. Det er blitt sååå fint der. Me oppdaga at me kan låna bøker der og levera dei heime på Bryne. Eg var så heldig å finna Jakob Sande sine damla dikt, som eg tok med meg. Vegg i vegg med biblioteket ligg kafeen på kulturhuset. Der kan ein handla med seg mat og setja seg på eit langbord fullt av aviser og magasin og lesa inne på biblioteket. Sidan eg føler for litt ekstra vitaminer akkurat nå, kjøpte eg nypressa juice med ingefær, banan, gulrot, mango og ginseng, eller kva det var alt saman. Godt var det i alle fall. Gresk yoghurt med solbær og heimelaga müsli var og kjempegodt. Me var innom Foodstory for å kjøpa ein presang, og me kjøpte med oss eit glas chilimarmelade. Det har eg hatt lyst på heilt sidan eg smakte på Siv Torild sitt heimelaga clilisyltetøy rett før jul. Blåbærsyltetøy med pepar såg og spennande ut. Det får venta til neste gong.

Og visst har eg sett på OL- studio, eg ser ikkje vekk i frå at det blir meir heller før dagen er omme. Heia Norge… Men eg trur likevel at eg vil la Jacob Sande avslutta innlegget for i kveld. Eg kan ikkje venta med å bla i boka som til mi glede ser veldig lånt og brukt ut. Av og til bekymrar det meg at lyrikksamlingane på biblioteket ser heilt uopna ut… Eg er ikkje heilt sikker på om eg skal sleppa Jakob Sande heilt enno her på bloggen, men eg tek likevel med det aller siste diktet i den siste diktsamlinga hans, «Det kveldar på Kobbeskjer.» Jakob Sande vart ingen gammal mann, bare eit par og seksti år, og dei siste åra var han lite produktiv, han sleit med helsa og hadde nok i tillegg betydelege alkoholproblem. Det siste diktet står som ein bautastein over livsverket hans, og heiter «Bautasteinar».

Bautasteinar

Det kan no so ymse vera
med eitt og hitt.
Kvar har vel sitt å bera,
eg har mitt.

No vil vel dei fleste seie
at eg bar mest.
Sjølv vil eg heller teie,
det høver best.

Men kviskra i løynd går orda
frå mann til mann:
Han her grov sitt pund i jorda
-ferdig med han.

So Herren vår Gud bevare
alle som ein!
Her kan vi trygt bespare
ein bautastein.-

Nei, ta det med ro, småsveinar,
trø stilt på jord.
Eg har reist mine bautasteinar
i ord.

Jakob Sande

Ha ei framleis god helg
ynskjer
Heidi

Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut / Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut / Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut / Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: