Gå til innhald

Helga derpå…

mai 9, 2004

Sist sundag vart ein fantastisk dag. Me var seksten til frokost, og eg gråt i kyrkja då ungdomane gjekk fram ein og ein for å bli krossteikna og velsigna. Eg gråt då solisten song salma mi og. Ingrid var så fin i den grøne
bunaden eg hadde rukke å bli ferdig med å brodera. Ute skein sola, og Ingrid og eg hadde dekka bord dagen før med rosa og oransje serviettar, sjokkrosa lys og enkle
rosa gerbera i seks farga ikeavasar på kvart bord. Duken var himmelblå, og det var vakkert. På småborda rundt hadde me gule påskeliljer, kvite pinseliljer og raude tulipanar i store gavmilde vasar.

Om morgonen var me redde for at me hadde for lite mat. Kjærasten min sprang i full panikk og henta fram wienerpølser frå fryseboksen, men alt i alt hadde me viss hatt mat til førti mann til då dei førtito gjestene våre var mette og fornøgde. Karbonadar, spekekjøt, gravlaks, lasagne, heimebakt brød, eggerøre, kjuklinglår, potetsalat, pastasalater og store skåler med annanslags salat hadde me på bordet, og alt smakte godt. Så var det talar, og songar, leiker og stort gavebord. Alle ville ynskja lille Ingrid, som er blitt så stor, lukka til med vegen vidare. Det var gelé, vaniljesaus, sjokoladepudding, iskaker, rabarbragrøt og kransekaker. Så var det lysbileteshow med musikk og kommentarar før det var på tide med kaffi og all slags fantastiske kaker med og utan konfirmantar i plast. Ingrid haldt vakker takketale og alle var glade.

Me var bare ti til kveldsmaten, som var oppvarma rester etter festen. Sidan åt me restar meir enn halve veka til frokost, lunsj og middag.

Etter nok ei travel veke. såg eg verkeleg fram til ei roleg helg, og akkurat det har eg hatt. På fredag var me på teater, og det var alt me hadde av program for helga.

I går var eg så trøytt, så trøytt. Eg rydda hus halve dagen og vaska alle blomevasane etter festen. Eg tok med meg Sunniva og ei venninne og kjørde til stranda. Etter å ha gått langs strendene i ein time mest, sette eg meg på ein planke og lente meg inn til ei varm sandyne pakka i marehalm. Eg snuste inn den salte havlufta, høyrde på måkeskrika, lukka augene og lot andletet mitt bli kjærteikna av den gode varme sola. Og så somna eg…

Det er heilt ulikt meg å setja meg ned og somna ute midt på dagen. Kanskje eg sov i ein halv time før Sunniva vekte meg og lurde på om me skulle heim. Ør og fortumla vakna eg. Det kjendest som om eg hadde sove på nokon sitt fang, og eg hadde ikkje lyst til å vakna. Min første tanke var at eg ikkje orka å vakna, ikkje orka å gå heilt til bilen og kjøra heim att, men det gjorde eg…

I natt sov eg tolv timar og då eg vakna hadde eg lyst til å sova meir. Eg la meg på sofaen og las litt. Odd Christian bakte sjokoladekake, og inviterte venner og venninner til kake på verandaen vår.

Utpå dagen kom sola fram, og eg gjekk ein lang tur heilt aleine. Det er så vakkert ute nå. Desse intenst grøne trea som nettopp har sprunge ut bare står der ob finst til. Så er det epleblomar, kirsebærblomar og store enger fulle av intenst gule løvetenner. Mai er ein deilig, deilig månad å lena seg tungt i mot. Nå vil eg leggja meg på verandaen og lesa litt i ei filosofibok, og så går eg kanskje på kino i kveld. I morgon startar ei ny intens arbeidsveke, og eg håpar eg har klart å sova meg inn.

Heidi

From → Uncategorized

Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: