Gå til innhald

Stemningsrapport frå København.

februar 17, 2007

På flyplassen i innsjekkinga sat ein vakker ung dansk mann i uniform og venta på flyrt vårt. Han minna meg litt om Palle frå “Krøniken”, og eg tenkte at det var tillitvekkande om det var han som skulle fly oss over. Han viste seg å vera flyvert, medan flyvaren var kvinneleg. Så der fekk eg ein oppvekker i min kjønnsstereotype tankegang.

Som så godt som helbreda flyskrekkpasient, så tok eg det med relativt god fatning at det viste seg at me skulle fraktast over Skagerak i propellfly…

Så var me plutseleg framme, det var rått og kaldt og mørkt allereie. Me fann hotellet, og fekk sett frå oss bagasjen, så var me klare for den store verda…

Me fann oss ein mongolsk resaturant. Perfekt for dei av oss som ikkje skal ha for mange karbohydrat. Konseptet var: Bland din eigen mat på ein tallerken, og få han steikt på ei stor plate. Det smakte sterkt og godt med ingefær, kvitløk og chilisaus over maten… Borda stod tett, og eg oppdaga at eg allereie hadde gløymt tida før den norske røykeloven. Det var uvant at folk sat og røykte over middagen.

Me har vandra hand i hand i sentrum. Folk syklar omkring på store svarte damesyklar i gammal stil, og midt i sentrum er det ein kunstfrosen skøytebane der ein kan leia skøyter til førti kroner timen og i tillegg få med seg ein sjølvlysande liten stav å skøyta rundt med. Litt som henta ut av ei eventyrbok.

Me har gitt eit par myntar til han som sit på Strøget seint på kvelden på ein kasse og spelar trekkspel med hanskar på begge hendene. “I did it my way”… Sentrum lukta av parafin frå utallige faklar ute i gata. Me sat ei stund på Peder Oxe Vinstue og observerte livet. Mellom anna observerte me at dei fleste var atskillig meir festpynta enn oss sånn på lørdagskvelden, og at dei fleste var ti og tjue år yngre enn oss.

Då me passerte trekkspelaren att, gjekk det i “Somewhere over the rainbow,” og eit par tiggarar sat på gata med pappkrus og soveposar…

Nå har me vendt tilbake til hotellromet vårt, og det er spennande å sjå om eg får til å posta dette før eg mistar tilkoblinga, for internett kjem og går…

Heidi

From → Uncategorized

One Comment
  1. May Brit permalink

    Livet er deilig for dem som tør å leve det 🙂
    Du har nydelige observasjoner – takk for av jeg fikk dele. Når jeg leser hva du skriver er det som jeg opplever det selv….
    enjoy princess!

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: