Gå til innhald

Om å vandra rundt i mørket…

oktober 22, 2007

Det var nemleg det me gjorde i dag, Astrid, Torun og eg.
Sidan Torun var på besøk på heimlege trakter måtte me jo bare ha oss ein tur ut til havet. Ivrig etter å få visa fram sen flotte nye tur-ruta mi langs havet la me i veg. Det vart litt for seint på ettermiddagen, men slik går det når ein er hardtarbeidande dame med eineansvar for hus og heim…

Det skumra då me kom fram, men eg meinte at det var då ingen grunn til å snu, me skulle nok finna vegen tilbake i måneskin og.

Så var det akkurat det me ikkje gjorde. Det vart liksom så ugjenkjenneleg etter at mørket hadde brote fram, og me tok nok av frå stranda litt for tidleg. Så gjekk me der på grusvegar langs havet utan å vita heilt kor me var medan det vart mørkare og mørkare. Redde vart me ikkje, for me visste jo at me ville finna fram før eller seinare, og det var lys i gardane lenger oppe, så me kunne spørja oss fram om det skulle knipa på.

I staden vart me gåande medan me orienterte oss etter beste evne, kom til stengde grinder, reorienterte oss og gjekk tilbake att. Me vart enige om at før eller sidan kom dette til å bli ei god historie. Takka vera ei felles historie knytta meir eller mindre til norske bedehus vart me gåande og synga på gamle bedehussongar medan månen lyste opp vegen for oss.

“Til det gamle ærverdige kors, til det eldgamle kors vil jeg fly, og på kne ved dets blodstenkte fot søke nåde og frelse på ny.” Ganske koseleg var det midt i bortkominga og me lo litt av kor håplaust uforståelege slike tekstar må synast for dei som ikkje på eit eller anna tidspunkt har fått dekodert Kanaans språk. For førti år sidan på desse kantar av landet var det ein relativt sjølvsagt ting å gå på sundagsskule. Eg ser forøvrig for meg nokre av dei kulaste gutane frå barndomen stå oppstilte i koret i babtistkyrkja og synga av full hals: “Disse sterke armer skal bære meg, inn i himlens sal, inn i himlens sal…”

Og sjølvsagt fann me fram til slutt. Me kryssa hengebrua i stummande mørke og grunnen gynga under oss heilt til me nådde fram til bilen. På vegen heim kjøpte me jordbær som faktisk, mot alle odds smakte sommar, og så haldt kvelden fram ved kjøkkenbordet mitt med kaffi og innviing av Maria-lyset eg og kjærasten min kjøpte på ein liten russisk butikk i Hollywood i sommar.

Heidi

From → Uncategorized

2 kommentarar
  1. Torun permalink

    Med takk for haustsøte jordbær og blinkande fyrlys i stummande mørke netter arm i arm langs jærstrendene…. Godt å kjenna deg, du vakre og sterke!

  2. Heidi: permalink

    Takk det same, du mi kjære!

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: