Gå til innhald

Hør hvor det stormer der ute…

november 8, 2007

her er det fredfullt og tyst… Som dei syng på bedehuset…
I alle fall gjorde dei det før i tida…

Og det stormar verkeleg. Så pass at mi kjære niese på veg heim frå Bergen må overnatta på ei bilferge, som må ligga til kai i natt, fordi dei ikkje vågar seg ut på sjøen. Dei hadde fått utdelt kvar si dyne samt mat og drikke…

Eg er i mål. I mål for denne arbeidsveka i alle fall. På sundagskvelden var eg på jobb til midnatt, for å førebu foreldresamtalane, og dei andre kveldane denne veka har eg vore på jobb til åtte, ni og ti. I dag rakk eg ikkje ein gong å gå ut for å få meg mat mellom slaga. Heldigvis så hadde nokon hatt eit møte, og det var restar av salat som eg gafla i meg ståande, medan eg kokte kaffi til møta mine.

Foreldresamtalar er krevande og flott. Det er så fint å bli betre kjend med foreldra til desse som eg brukar så mange timar saman med kvar dag. Eit klasserom romar eit interessant, fascinerande og spennande lite samfunn, der det meste kan skje…

Eg har fått “bekymringsmeldingar” frå folk om at tempoet mitt har vore i høgaste laget i det siste. Slikt tek eg på alvor, men eg kjenner meg langt mindre sliten enn eg gjorde for ein månads tid sidan. Eg synest at brikkene tek til å falla på plass. Visst er det energikrevande å jobba med ungar, men ein får veldig mykje energi tilbake frå dei og.

I dag har eg hatt ein kreativ arbeidsdag som begynte med greske sagn. I lyset frå eit tend stearinlys i ein mørk morgontime, fulgte me Orfeus til underverda, der han spelte lyre for å få med seg Eurodike tilbake til dei levande. Etterpå grøssa me saman med kong Midas, då han skjøna konsekvensen av at alt han tok i kom til å bli til gull… Eg har laga keramikkrelieff med livsens tre på, og hatt teaterundervisning med ei aldersblanda gruppe. Eg avrunda skuledagen med å ta med meg seks elevar for å laga vafler og lappar til dei andre som er med ¨på teaterprosjektet.

Vel heime hadde eg ein lang prat med eldsteguten på telefonen, før eg laga meg ei kyllingsuppe med karri som var så sterk at ho omtrent gjorde vondt å svelgja. Nå sit eg her og kosar meg med tanken på at eg har fri i morgon… Eller i alle fall skrivedag, og dei to begrepa er sånn omtrent synonyme for meg. Truleg kjem det til å regna og blåsa så mykje at ein med godt samvit kan halda seg inne heile dagen…

November er ein merkeleg månad…

Heidi

From → Uncategorized

2 kommentarar
  1. Eva Mari permalink

    Du har eit høgt tempo, men trivselen er vel også høg! I dag skal vi møta Oc og Gunnar hos farmor og farfar. Koseleg! Ikkje så ofte ein feirer 87 års dag. Ha ein fin avslappande dag. Eg har tenkt å legge meg igjen, for å unngå å bli skikkelig sjuk.

  2. Heidi: permalink

    Huffdå. Er du dårleg. God betring. Foregår feiringa i dag?

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: