Gå til innhald

Eit julebord og to gravferder…

desember 14, 2007

Er noko av det som ventar meg dei første døgna. Julebordet og den eine gravferda faktisk allereie nå i dag.

Som julekvelden på kjerringa, er eit uttrykk som brukar å ha ein viss relevans til meg kvar jul. Aldri har eg vore så seint ute som i år. Ikkje ei kake er bakt, bortsett frå nokre av ferdig deig frå Ikea, og snautt ein gave er ferdig laga/kjøpt/innepakka. Men det blir jul likevel. Det tilseier all erfaring.

Og advent har me feira som advent feirast skal i mitt hovud. Adventlys i morgonmørket kvar dag til morgonkaffien heime, tilnærma fri flyt av mandariner og obligatorisk seigt kjøkkengolv. Det siste er ikkje fordi me har bakt noko som helst, men fordi Halvard hadde funne ei oppskrift på heimelaga karamellar som han bare måtte prøva ut. Dessverre hadde han gløymt å ha smør i sukkeret og sirupen, så klisset som låg til tørk på folie på kjøkkenbordet måtte kokast opp for andre gongen…

I klasseromet har me laga papirlenker og sunge julesangar. Me har hatt julemusikk og levande lys kvar morgon, før me har lese høgt frå Jostein Gaarder sitt julemysterium. Me har bakt kaker, ete julegraut og hatt lagekveld med foreldra. I går gjekk døra opp midt i andre time og eit syngande Luciatog av førsteklassingar gjekk gjennom romet med kvite skjorter, glitter i håret og små elektriske stearinlys i hendene.

Midt i alt det levande lyset ligg det ein mollstemd tone og dirrar. Døden og livet har gått hand i hand gjennom adventtida. Livet er dyrebart.

Eldsteguten ringer frå Bergen. Ikkje kjekt å ligga vaken med forkjøling og influensa og tenkja på at ein skal ha eksamen om eit par dager. Slike gonger er ikkje vaksne gutar bare vaksne lenger, så då må me le litt i lag. Mor prøver å overbevisa son om at det går heilt fint an å lesa til eksamen sjølv om ein har feber, son vegrar seg litt for å tru på det som blir sagt.

Midt oppi gravferder og julebord burde eg vore hos tannlegen. Plutseleg var det knekt av ein del av ei jeksel, det er ubehageleg med varme og med kalde ting inntil og eg har skrapt opp tunga på den skarpe kanten. Kanskje eg rekk å gjera noko med det før jul? Me får sjå.

Rart blir det i allefall å gå rett frå begravelse til julebord, men det blir sikkert fint å vera der.

Dagen begynnar, og eg her tenkt å ta eit skikkeleg tak i han. Nå må eg bare hugsa å ringa presten for å seia at engleteikningane me har laga til skulegudstenesta er klare.

Heidi

From → Uncategorized

2 kommentarar
  1. Eva Mari permalink

    Vi har nokre gebiss til utlån…

  2. Heidi: permalink

    Det hadde dei tydelegvis på universitetssjukehuset og-

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: