Gå til innhald

Eg stupte over mållinja til helga,

mars 7, 2008

somna i dobbelsenga og sov i mest to og ein halv time…
Medan eg sov hadde kjærasten min send diverse sms-ar fordi han lurte på kor eg var. Ingen kom på å leita i senga, for der er eg stort sett aldri…

Eg har hatt ei krevjande og spennande veke. Eg har vore på kostymekurs med to engasjerte damer som jobba som kostymedessignar og kostymemaker på Det norske teateret. Det var utruleg spennande, eg har lært om patinering, i teorien veit eg korleis eg skal laga lærimitasjonar og ringbrynjer, og korleis eg skal få ein splitterny jakke til å sjå gammal og brukt ut. For meg har teateret vore litt av ei eventyrverd, og det å sjå korleis desse damene tenkte, teikna og sette dei villaste idear ut i livet, var utruleg inspirerande.

På tysdag spelte eg teater for ei samling demonstrasjonsbedrifter. Eg spelte i lag med ein febersjuk Jan Ivar som ofra alt for kunsten og klarte seg usedvanleg godt. Medan me venta på å sleppa til på scenen vart me serverte lammekjøt, og eg klarte å dyppa frynsene på det kvite dronningsjalet mitt i sausen. Slike forestillingar gjer alltid eit visst adrenalinkick, og ein kjem heim etter femten timars arbeidsdag og veit at ein eigentleg er kjempesliten, det bare kjennest ikkje før neste morgon…

I går var det rett på toget etter jobb og deretter tre kvarter i hurtigbåt ut til ei av Ryfylkeøyene, der eg var invitert til å koma og sjå på at kulturskulen og alle barneskulane i kommunen sette opp ein av musikalane eg har skrive. Eg blei møtt på ferga av mi kjære venninne Margunn frå lærarskuletida. Me rakk heimom kjøkkenet hennar før forestillinga der mannen stod klar med middag til oss, nydeleg sjølvfiska steikt torsk med hollandaisesaus. På minuttslaget ankom me konsertlokalet. Eg vart trekt opp på scenen før stykket begynte, og vart veldig lattermild av at eg vart titulert som forfatterinne.

Det er alltid kjekt å få sjå noko ein har laga som er ute og går på eigne bein. Mykje var forskjellig frå dei to oppsetjingane eg sjølv har hatt med dette stykket. Det er fascinerande å sjå korleis det same råmaterialet får ulike uttrykk…

Det er eit stykke som handlar om kampen for å halda havet reint, og mykje av handlinga foregår under havoverflata. Ein kunne sjå at det var øybuar som hadde vore kostymemakarar, for kostyma var langt meir realistiske enn våre, som var laga med høg silke og blondefaktor. Vår ål var foreksempel kledd i tronge hanskeskinnsbukser, silkeskjorte, gullkjede og silketørklæ i halsen, solbriller og ein halvliter brylkrem i håret, medan deira ål var laga i pappmasjé og var fleire meter lang.

Elevorkestaret var imponerande, ordføraren var der med ordførarkjede og foreldra var frykteleg stolte, akkurat som dei skal vera.

Etter forestillinga rakk me kaffi i stova til Margunn før ho kjørde meg til båten att, det var utruleg fint å få nokre timar i lag med henne. Det skjer alt for sjeldan. Eg småsprang gjennom Stavanger sentrum med alle veskene mine og ein bukett kvite roser, og vart eitt minutt for sein til toget heim. Det gjorde ikkje noko for eg møtte Inger som hadde sunge konsert og spelt teater i Domkyrkja , så me fekk fylgje heim med neste tog. og vart henta på stasjonen av kjærasten min.

Og i dag var det teater att, eg samla saman rosa til HC Andersen si kiste, moldvarphjartet som den kloke kona skal leggja i kyrkjegårsmold, og keisarkronene eg hadde plukka med meg frå ein butikk inne i byen. Etter å ha fått høgdehoppstativ, trebenk, kostymekassar og ein pakke erter inn i bilen til Jan Ivar, repeterte me replikkar på veg opp. Etter femtifem minutts teater og to rundar med workshop med elleve- tolvåringar frå ein av naboskulane, var det bare å reisa heim, pakka ut av bilen og nærmast besvima seg inn i tung søvn.

For eit innhaldstrikt liv eg lever… Etter ei pliktskylidig utført trenigsøkt på sykkelen og ein varm dusj, har eg brukt resten av kvelden på sofaen med ein malande katt på magen. Hadde dette vore eit ekte eventyr så hadde det sikkert kome ein god fe og vaska huset mitt. Enn så lenge har det ikkje skjedd, men i morgon er det atter ein dag.

Heidi

From → Uncategorized

5 kommentarar
  1. Tintomara permalink

    Innehållsrikt är bara förnamnet – hur orkar du? Fast du är ju yngre än jag, och när jag tänker efter höll jag också på med en massa grejor förr… Slit inte ut dig!
    Den där kursen du skrev om verkade intressant. Här i trakten är det mycket intresse för äldre tiden just nu p g a Arn, ännu mer än annars skulel jag väl säga. Det finns folk som syr åt både sig själva och andra till medeltidsveckor etc. Förra sommaren hade några ett medeltdsbröllop, mycket vackert. Jag tänker inte gifta mig, men skulle nog klä i den tidens kläder… bättre än i dagens i alal fall.
    Fast det vore bra med en kurs i att få slitna grejor att se nya ut ocså…

  2. Tintomara permalink

    nu blev det så där igen… Ursäkta!
    Och skulle det komma nån fe kan du skicka över henne (klart det är en hon!) till mig sen, snälla…

  3. Heidi: permalink

    Eg er og overbevist om at feen kjem til å vera av hokjønn. Eg har dessverre ikkje sett noko til henne lovendå, men dersom ho kjem sender eg henne med ekspressfart så snart ho har gjort seg ferdig hos meg. Eg lovar…

  4. May Brit permalink

    Helsing fra karibien – nå er me snart på flyet heim te europa og noreg 🙂
    Hatt flotte og late dagar her – gler meg til å være saman med deg og ungana våre på Bryne Skule – snakkes plutseleg – klem

  5. Heidi: permalink

    God tur heim. kjære syster. Gler meg til å sjå deg.

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: