Gå til innhald

Datoen i dag

august 8, 2008

er den åttande i åttande null åtte. Me har kjørt den lange vegen heim over fjellet, og sit nå og ser på den redigerte opningssermonien frå Beijing OL. Det er utført med imponerande presisjon, akkurat nå blir det forma ei gigantisk fredsdue av dansande kvitkledde menneske på stadion. På tribunen sit mellom anna Putin og Bush og klappar på same tribunen… Medan ei jente utkledd som ein rosa fe svever i wire over fredsdua.

Då me åt frokost på Haslum sat Halvard og leika seg med ein datamaskin. “Russland har erklært krig i Georgia”, seier han plutseleg. På den lange kjøreturen har me gjennom nyheitssendingar stadig blitt oppdaterte på situasjonen i Sør Ossetia, ein provins eg må innrømma at eg ikkje har visst noko som helst om. Måtte statsleiarane vera kloke nok til å kunna forhandla seg fram til ei fredeleg løysing. I Beijing syng dei vakkert om noko som eg med mine ikkje-eksiterande-kinesisk-kunnskapar tolkar som ein song om vennskap fred og leik mellom nasjonane. Og kinesarane kan tydelegvis dette med fyrverkeri.

Elles var bilen vår fullstappa med musikkinstrument. Farfaren til Halvard har vore ein ivrig instrumentsamlar, og har gitt han tre stålstrengsgitarar og ein kostbar mandolin i trekasse med ein panfløyteliknande sak til stemming og plekter av skilpaddeskal. Den yngste son min er henrykt, og har delvis halde konsert i bilen heim.

Sjølve bilturen gjekk fint. Me raska med oss diverse frå Meny-butikken i Seljord og hadde picknick ute på eit benkebord i graset. På Brokkestøylen stansa me og gjekk inn i det litt fjellhytteaktige bygget og kjøpte kaffi og rømmevaflar som me åt på benken utanfor med utsikt til elva og ein stor lavvo. Det gav oss eit streif av fjell-liv…

Eva Mari er flink med feiringar. Kjærasten min sette foten ned då me i tillegg til alle instrumenta ville pakka store stablar blå glastallerknar inn i bilen som eg skulle få låna til borddekninga i konfirmasjonen. Der gjekk grensa for å gjera ting tungvinne, meinte han. Men lindukane trur eg me fekk smugla inn i bilen…

Nå syng ferien på siste verset. Det fine med å ha sommarferie er at ein blir nullstilt og får ein heilt annan oversikt over livet sitt enn når ein går omkring midt oppi det. Det er nyttig. Og så kvir ein seg alltid litt for å hoppa tilbake til alle tannhjula som snart skal snurra igjen.

Heidi

From → Uncategorized

2 kommentarar
  1. Eva Mari permalink

    Haslum Heidi!

  2. Heidi: permalink

    Det var det ja… Skal fiksa…
    Koss går det med skinnjakken?

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: