Gå til innhald

Luke 12

desember 12, 2008

I dag når eg akkurat å opna luka før døgnet passerer midnatt… Sjå kor flink eg er blitt med deadliner. Det er framleis fem minutt igjen, faktisk.

I går mista eg ein tekst då internett plutseleg kobla seg ut heilt av seg sjølv. Han handla om ein travel dag etter intense forestillingsdagar, og om trikset å kopla til alle vitsar og gamle historier ein har høyrt i heile sitt liv for å halda ein strikkeklasse i sjakk når ein er for trøytt til all anna oppdragande verksemd.

Eg rakk å sjå Sunniva dansa på kulturskulen si danseforestilling. Eg blir alltid djupt rørt av å sjå henne dansa. Kanskje fordi det blir så tydeleg at den vesle blide jenta mi som var alle stader samtidig er blitt ein vaksen langbeint femtenåring.

Eg hadde lova skrivekurselevane mine julegrøt siste gongen. Sidan eg var så sliten tok eg minste motstands veg og kjøpte ferdiggrøt klar til oppvarming. Takk til Fjordland. Eg fann ei mandel i skulen sitt skap, og skålda ho i ein smørsmeltar. Så kunne me gjennomføra det rituelle grøtmåltidet, ein nonstop-pose, som eg kjøpte då me hadde sannsynlegheitsrekning og aldri brukte, fekk tena som mandelgave.

Dagen i går var dagen for å skriva juletekstar. Same kor trøytt eg er før skrivekurskveldane, så får eg masse energi av å skriva i lag med desse jentene. Då dei hadde gått opna eg skattekistene, skrivemappene deira, for å få med meg kveldens tekstar.

I dag var det fredag, og på fredagar kan eg i teorien sova lenge, men i dag var det eit møte eg måtte stilla opp på halv ni om morgonen. Så kom eg meg i allefall opp og fekk teke hol på dagen…

Klokka eit reiste eg og mor og syster til eit kjøpesenter for å handla juelgavar. Mor spanderte lunsj på kafeteriaen. Eg og syster var mest uthaldande, me sveiv rundt i seks timar og hadde det avslappande og godt.

Nå i kveld har eg vore aleine heime og tilbrakt timane på sofaen framfor fjernsynet med eit teppe rundt meg. Eg må innrømma at eg ikkje fekk med meg alt i alle programma. Nokre timar på sofaen var akkurat midt i blinken i dag.

Sunniva sit barnevakt. Viss ho ikkje vart kjørt heim, ville ho helst bli eskortert av meg. Det er speilglatt ute, så eg aktar ikkje å ta bilen. I tilfelle henting blir det til fots på speilglatt føre og i iskald vind. Eg må innrømma at eg håpar ho blir kjørt heim. Kjærasten min er på julebord med kollegene sine. Eg trur eg høyrte plinging frå mobilen min som ligg nede til lading. Eg får gå ned og sjå om eg må kneppa på meg kåpa…

Heidi

From → Uncategorized

Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: