Gå til innhald

Bitar av himmelen.

juli 12, 2009

Det er sundag på Solgården. Dagen begynnar ein halvtime seinare enn vanlig. Etter frukosten øver me med barna som skal synga i sjømanskyrkja:

Esta felice kada vez que te veo…
og
Jesus har et spørsmål,
og det lyder så:
Hvem skal jeg sende,
hvem vil gå,
hvem vil bære budet om at Gud er kjærlighet?
Si meg vil du være med?

Dei unge solistane er djupt konsentrerte, og litt nervøse… Dei lærte jo desse songane i går, og i dag skal dei opptre… Torhild får både pianoet og romet til å svinga på den spesielle måten som få andre får til, og ho får ungane til å stråla.

Eg pakkar det hemmelege skrinet med ting som kan passa med historia om Sakkeus. På internett finn eg eit bilete av eit morbærtre og diverse Sakkeuslegender. Theodora får på seg rosa sommarkjole og er klar for ein sosial runde i kjellaren i sjømannskyrkja.

Rut og eg går opp bakken til kyrkja i brennande heit føremiddagssol. Torhild er der og øver med barna. Vikarpresten har bomma litt på avtalen med organisten. Det blir eit sterkt og nakent formspråk når han kneler på alterringen og syng Kyrie Eleison utan musikk til. Han brukar melodien frå Taizé. Etterkvart fell kyrkjelyden inn i songen og kyrkja blir fyllt med tonar.

Me blir henta opp att til nattverden. det er nattverd med intinksjon. Me får brød og dyppar det i vinen. Det er lang kø framfor dei som deler ut nattverd, små barn, pensjonistar, fastbuande og turistar, heile tida går songen i lokalet.

Me syng ei salme som eg forbind med farfar fordi eg ein gong var med han i kyrkja og høyrde den stødige basstemmen hans som song så høgt at det runga.

Da vet jeg visst mitt øye får,
et herlig syn å se,
når det mot livets aften går,
og endt er lyst og ve.
Guds rike står i stråleskrud,
Krist hentet har sin dyre brud,
fra alle stammer og hver egn,
med hver sin strålekrans som tegn,
i jubelkor,
de hyller Herren stor…

Det er på ein måte som å synga saman med farfar, som nå er på den andre sida av grensene for livet. Ikkje på ein mystisk måte, men som eit trygt pust frå barndomen.

Til postludiet går tre ungdomar fram. Rudi spelar gitar, og legg sjela i akkordar og stemme, Oh happy day…

Og eg tenkjer at nokre dagar får me bitar av himmel ned til oss, som kakestykke på porselenstallerknar ein sommardag.

Etterpå er det kyrkjekaffi for alle som vil vera med på verandaen på Solgården. Det er så sterk sol at me sit i skyggen og drikk kaffi. Eg får høyra nye livshistoriar, og blir litt betre kjend med nokon av dei som er her.

Ettermiddagen er strand med solseng og bading i store bølgjer. Torhild, Rut og eg går opp på Gusta og et salat. Salatporsjonane er så store at ein blir stappmett av bare grøntfor med serranoskinke på toppen. Ein nydeleg dag går snart inn for landing. Livet her har fått ein behageleg puls, det begynnar å bli ein vane med spansk klima og dagsrytme. Framleis skal sommaren vara lenge. Om litt over ei veke kjem store deler av familien ned. Det gler eg meg til.

Heidi

From → Uncategorized

2 kommentarar
  1. Gunn permalink

    Og eg har fått noge sjeldent som dei tre polske har kokt. Nå har de lagt seg for siste natt i mitt hus, og takka meg så at eg er litt rørt her eg sitte. Kos deg i Spania Heidi, du æ jille.

  2. Heidi permalink

    Du æ jille du og! Og vel verd eit polsk måltid 🙂

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: