Gå til innhald

At sola skin ute

juli 14, 2009

er blitt ein kvardagsleg sak. Eg har vore lenge nok i Spania til å ikkje kjenna på at når sola skin kan ein ikkje arbeida meir enn nødvendig innomdørs. Eg har hatt ein lang frukost, og etterpå oppsøkt skuggen med ein kopp kaffi og fått endå fleire historiar om levd liv. Livet her nede går på sett og vis på kvilepuls, og det er rom for samtalar.

I går sat eg lenge og snakka med ein ung mann som mellom veldig mykje anna er oppteken av “Free hugs movement”. Eg hadde nok kanskje høyrt litt om bevegelsen før, men hadde eigentleg gløymt det att. Han fortalde meg om nokre studentar som hadde begynt å dela ut gratis klemmar på gata, og at dette hadde spreidd seg rundt i heile verda.

Etter opphaldet på Solgården skal han eg snakka med på haiketur rundt i verda saman med ein kamerat. Dei skal kvar dag på turen ha “Free hugs- aksjonar”… Han og ein av ungdomsleiarane her, planlegg å ha ei “Free- hugs- markering” i Villajoyosa ein ettermiddag. Dei var overbeviste om at gratis klemmar er noko som er med på å gjera verda betre. Eg synest det er ein sjarmerande synsvinkel å betrakta verda i frå.

I går var eg på tur til byen Guadalest, ein by på eit fjell med mange trapper opp til kyrkjegarden på toppen. Etter gammal tradisjon gravla dei sine døde i slike fjell-landsbyar heilt oppe på toppen, slik at dei skulle ligga så nære himmelen som mogleg…

Etterpå reiste me til ein spesiell dyrepark der dyra går fritt. Ein kjører med buss gjennom parken og kan gå ut for å studera og klappa alle dyra bortsett frå farlege rovdyr. Det spesielle akkurat nå var at ei løvinne hadde dødd frå dei nyfødde løveungane sine.

Ungane var nå seks veker gamle, og vart fora med tåteflaske. Etter å ha ete ein nydeleg spansk lunsj på ein restaurant tilknytta parken, var den store overraskinga at innehaversken, som var fostermor for løveungane kom inn i bussen med den eine, og me fekk lov til å klappa og kosa med ei seks veker gammal løve. Det var faktisk rett og slett ei stor oppleving. Om eg er aldri så katteglad, hadde eg vel aldri trudd eg skulle koma i nærkontakt med ei løve. Ho som passa på sa til nokre av ungdomane at løveungen kunne klora eller kosebita viss dei leika for villt med henne. Den eine sa etterpå at det kunne jo seinare vore litt kult å fortelja folk at “Det arret fekk eg den gongen eg vart biten av ei løve…”

På kvelden hadde me besøk av to spanske songarar og fekk ein fantastisk konsert med godbitar frå film, teater og musikalar. Fordi dei har opptrådd ein del her, hadde dei lært seg “Du skal få ein dag i måra” med refrenget på norsk.

Nå har eg fordjupa meg litt i det internett har å tilføra meg av opplysningar om Martha, Maria og Lasarus. Dei er temaet for ungane og meg i morgon.

I ei dansk preik eg fann siterer dei ein song som tydelegvis er den daske varianten av kjerringa som panisk steller i stand heime, “for nå er det lemmer og liv om å gjøra, med påsken og pinsen og jula for døra…”

Dette er ein song eg syng til meg sjølv når eg kjenner at stressnivået er lovleg høgt, og at det er på tide å stoppa opp litt for å le… Eg sette derfor stor pris på denne danske teksten, tileigna Martha og hennar likesinna i heile verda. Sikkert ikkje for ingenting at Martha er skytshelgen for husmødrer…
Le gjerne saman med meg:

Se her kommer mutter med kost og spand,
med skrubbe og klude og sæbevand,
nu blir det en plasken,
en sjasken og tørren,
for påske og pinse og jul står for døren.
Hun gnider panelet med vaskeskind,
med rumpen i vejret og knæene ind,
for den som vil ligge lidt foran sin næste,
må styrte omkring som en hvirvelvind.

For tiden er så kort,
og det ku` hænde,
hun kom for sent,
for sent til verdens ende…

Carpe diem!

Heidi

From → Uncategorized

6 kommentarar
  1. Skylla permalink

    Åh, en lejonunge! Fantastiskt! Var den mjuk eller sträv i pälsen?
    Fin sång 🙂

  2. Heidi: permalink

    Han var omtrent som ein labrador i pelsen, og kroppen var meir som ein hundevalp enn som ein katt. Det var veldig spesielt.

  3. Gunn permalink

    Vet du….hvis et fremmed menneske stoppet meg på gaten for å gi meg en gratis klem i den hensikt å gjøre verden til et bedre sted,,,, så kunne jeg nok blitt både provosert og irritert. (og så jeg som har trodd at jeg er et ganske raust og hyggelig menneske ??!!). Ha en forsatt hyggelig ferie

  4. Heidi: permalink

    Eg har ein fortsatt hyggeleg ferie, :-} Noko av greia med klemmane var at det skulle vera eit tilbod og ikkje eit press… Dei som vart spurde skulle aldri oppleva seg pressa, bare ha tilbodet i tilfelle dei ville setja pris på ein klem.

  5. Anonym permalink

    Enig med Gunn, synes ikke å «høgge» tilfeldige mennesker er en god ide.

  6. Heidi: permalink

    Men eg trur nok det finst ein del menneske som vil setja pris på det og, og nokon som ikkje vil kunna fordra det, sikkert…

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: