Gå til innhald

Grensa for å klaga på mat

juli 24, 2009

er for meg ganske høg. Eg venter nok heller for lenge enn å vera ein aggressiv klagar…

I går, etter marknaden bestilte me lunsj på ein veldig koseleg restaurant der eg har vore mange gonger, og alltid fått god mat. Eg bestillte melon og spekeskinke. Det såg veldig godt ut, men då eg løfta gaffelen for første gong, kjende eg ei sterk lukt av noko eg kjende som lukta av ein sur oppvaskklut…

Eg sa til meg sjølv a eg bare innbilte meg, men smaken var og med ein sterk bismak av sur klut. Eg bad kjærasten min smaka, og han meinte at skinka var ok, men Torhild kjende akkurat same smaken som meg, og smakte akkurat det same…

Nå vart eg veldig i tvil. Eg veit jo at serranoskinke er ein slags nasjonal stolthet i Spania, og skinkekjennar er eg ikkje, mest like lite som vinkjennar. Eg les jo i vinspaltar at vin kan ha smak av kork, jord, metall eller tre, og likevel vera av ypperste klasse. Kva visste vel eg om ekstra utsøkte skinker skulle kunna ha ei aning surt i smaksprofilen…

På den andre sida, om nokon rett og slett hadde pakka skinka inne i ein skikkeleg sur klut, eller tørka av kniven med eit vekesgammalt handkle, kva slags bakterieflora kunne då ha bygd seg opp?

Eg bestemde meg for å eta melonen og salatblada, men dei var vel skorne med same kniven… Eg hadde rett og slett problem med korleis eg skulle forhalda meg, då syster vende seg mot kelneren som kom forbi: “This food is not good…” Eg fekk merksemda frå kelnaren og fekk forklart at det kunne sjølvsagt bare vera meg som tok feil, men at eg var usikker på smaken på skinka.

Kelnaren var svært profesjonell og tilbaud seg straks å servera meg ein annan rett i staden. Eg takka ja, og valde ein pizza som smakte veldig godt…

Etterpå hadde me ein vennskapeleg diskusjon om det å klaga på maten. Syster meinte ein var forplikta til å seia i frå. Kelnarane smakar ikkje på all mat, og det er i deira interesse å få vita det om noko ikkje held ein ok standard. Dessutan meinte ho at ein samtidig kunne skåna komande gjester frå å få servert mat som kunne skada dei.

Eg er vel litt for godt oppdregen til at all mat er god… Får ein noko ein ikkje likar når ein er gjest et ein det ein har på tallerkenen og let som ingenting, på restaurant er det vanskelegare å vita. Eg vil jo helst ikkje bli oppfatta som ein sur og vanskeleg gjest…

Etter 3-4 timar på stranda gjekk me innom same restauranten for å ta ein kopp kaffi. Så vidt eg kunne tolka det, har me framleis eit godt kundeforhold… Og om dette burde det finanst mange meiningar…

Heidi

From → Uncategorized

One Comment
  1. Tintomara permalink

    Jag tycker nog att man ska säga till, vänligt förstås. (Inte för att jag tror att du skulle kunna vara något annat!) Även på den mest välskötta resturang kan ju olyckan vara framme. Så jag tror nog att de är angelägna att få veta om något inte är bra.

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: