Gå til innhald

Men nokre gonger er eg mest av alt barnsleg.

november 15, 2010

Nokre dagar

har folk hengeøyre og hundenasar

når dei ser på meg.

Dei kan til og med sildenasar og grisetryne,

eller store tåpelege smil

fordi dei nettopp har kjøpt seg ei avis

eller blomar til kjærastane sine.

Husa i gata er rosa,

heilt til det skiftar til grønt

på neste side

der Donald Duck kjem springande

med den forferdelege naboen hakk i hel.

Ole Dole og Doffen er ferdige

med hakkespettmøta sine for sommaren.

Dei smugrøyker i ei portrom

medan dei tel pengane på sparegrisen sin.

Dolly vrikkar forbi med nye høghæla sko

og ein ring på fingeren

som gjer at ho ikkje ser kor ho trør.

Heldigvis for henne

trør ho rett inn i armane til heldige Anton,

som nettopp har møtt ein millionær

med grisenase og frakk med pelskrage,

som bare fekk lyst til å gje han to millionar.

Nå kan Dolly få diamantring

på den andre handa og,

Ho kan gløyma dei kvardagslege tankane

om at ho kanskje snart burde søkja seg jobb ein plass.

Klodrik snoflar rundt i nærleiken med den fjollete rosa topplua si,

og får Mikke Mus,

som er på veg til eit viktig møte med Politimeister Fix,

til å kikka opp frå notatblokka si.

Høgt oppe over taka på høghusa svingar Magica seg

med ein sveitt tiøring i handflata si .

Langt der nede ser ho Langbein spasera gjennom gata

med sin gamle ven Klaus

han er som alltid litt nedtrykt

med den store trekragen rundt halsen sin.

Langbein skal på eksamensfest til Ferdinand.

Han har vurdert å stiva seg opp på eit par supernøter ,

men har klart å ståtti mot innfallet.

Det  ville vera flautt for Ferdinand

om han stod der i dei  gamle ullunderkleda sine,

så ein får strama seg opp som best ein kan.

Bestemor Duck køyrer forbi i traktoren

med lange svarte gummistøvlar .

Ho har møkkagreipet klar,

på kjøkkenet ligg det ei høne i gryta

og fire eplepaiar med vaniljefyll

står klare i varmluftsomnen.

Det er framleis håp for verda.

Heidi

From → Poesi

5 kommentarar
  1. Torhild permalink

    Måtte freden i Andeby spreia seg til Burma…..

  2. heidi permalink

    Ja, ikkje sant…

  3. Scylla permalink

    🙂

  4. emma permalink

    Fantastisk! Naboen heiter Jensen…Guffen- har han fått sparke? Eg elskar Doland som ofte barn seier. HUMM!!! Gler meg til å sjå dere igjen! Då skal vi feste!!!

  5. heidi permalink

    Hummmm!
    Nei då Guffen ligg under eit tre og er like ubrukeleg som vanleg, men han har vel sin plass i det store spelet han og, han kjem nok når eplepaien er klar til servering, tenkjer eg. 🙂

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: