Gå til innhald

Helplessy devoted…

august 29, 2011

Det er som om nokon har sagt Sesam-Sesam og fått berget til å opna seg, og ein plutseleg står er i eit rom ein ikkje visste om, og det kjennest som ein har vore der alltid, og som om ein plutseleg ikkje kan bruka tida på noko anna enn å vera der. Det er som å ha forelska seg og ikkje klara å tenkja på anna.

Etterkvart er ein del system oppe og går. Framleis er det langt fram til den heile og fulle kontrollen, men det kjem, det kjem. I alle fall sterkt nok til at ein kan lena seg mot system og kontrollar og pusta litt roleg ut og inn sånn innimellom.

Livet i første klasse er fantastisk. Så fort kan det gå å bli veldig glad i nokon. Det er altoppslukande, men denne veka kjennest det ikkje som i sist veke; at ein ikkje hadde krefter til å gjera noko anna i det heile tatt-

Og ei fantastisk helg under teiknet for gode venninner har eg og fått med meg. Kanskje eg skriv meir om den. Eg har fleire bloggeinnlegg på harddisken i hjernen, og bare det roar seg litt så skriv eg dei kanskje ned.

Ein veldig flink musikar har laga ein nydeleg melodi til ei salme eg kjende for å skriva ned etter det som skjedde 22.juli. Det kjennest så fint når tekstane mine får venger i form av melodiar og flyg i veg på eiga hand.

Og snart har det kanskje roa seg nok til at eg for alvor kan finna tilbake til denne sida att. Eg liker jo å vera her.

Heidi

From → Gode venner., Skule

Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: