Gå til innhald

Så trøytt…

august 23, 2011

Eg veit om ei dame som seier nei til alle avtalar og oppdrag av alle slag dei første to vekene i eit skuleår. Eg forstår det. Visst var eg ganske så grådig og ferierte fram til ein time før eg skulle vera på min første jobbdag etter ferien. Slikt må ein jo rekna med å betala for og eg angrar ikkje i det heile tatt.

Livet med førsteklasse er som å gå inn i ein ny verden. Det er ufatteleg at eg bare har vore saman med ungane i fire dagar med tre planleggingsdagar i forkant, det kjennest som om eg har jobba med dei alltid. Det er fint, utfordrande, spennande og fargerikt. Nå i starten har me vaksne nesten ikkje hatt tid til  ta pausar. Alle system skal opprettast, snurrast i gang, prøvast ut og justerast. Me begynner å bli kjende med desse små menneska, som stort sett kjem til skulen med stjerner i auga og er meir enn klare for å bli store skulebarn. Dagane går med leiking, bokstavinnlæring, songar, rim og regler og ein time midt på dagen i sandkassa. Alt er så fint s fint, men du all verda så trøytt eg er når eg kjem heim frå jobb. Det er tydeleg at alt ein har av krefter, kreativitet og arbeidsevne blir mobilisert dei snaue fem timane ungane er på skulen. Etterpå er det masse planleggingsarbeid for å få systema i gang. Heldigvis seier alle eg jobbar saman med at dei er like slitne som det eg er når eg kjem frå jobb. Slik er det bare i denne fasen.

Og roleg helg vart det heller ikkje, dersom ein ikkje nyttar den svenske tydinga av ordet, for helga var utruleg innhaldsrik og fin med litteraturgruppejentene hos meg på fredag, femtiårsdagsfeiring, konsert på laurdag og siste innspurt med å skriva liturgiar på laurdag og sundag. På sundag var eg ansvarleg for ei bønnevandring i kyrkja og fekk i tillegg med meg eit foredrag om kunstnaren Pushwagner i tillegg til å sjå utstillinga hans. Veldig fint alt saman.

Til helga dreg eg til Oslo att for å slappa av med to venninner, men denne gongen tek eg ikkje nattoget heim… Eg gler meg veldig til ei Oslohelg, men før me kjem dit så blir prinsippet å bearbeida ein time om gongen. Det blir bra slik.

Heidi

2 kommentarar
  1. emma permalink

    Kos deg i Oslo. har dere hatt brann?

  2. Heidi permalink

    Nei, Ingrid steikte kjøttkaker og aktiverte ein nyinstallert brannalarm me har fått med direktelinje til brannvesenet. Ho fekk ikkje tak i far sin som sat med passordet og på 1-2-3 kom det ein stor brannbil og brannmenn med uniformar og hjelmar kom springande…

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: