Gå til innhald

På tide med litt norsk skjerpings, folkens?

september 28, 2011

Eg høyrde akkurat eit radioprogram som opprørde meg såpass at eg måtte skriva litt her. Det handla om muslimar og norsk kultur, men til muslimane kan det nok til ei viss grad reknast inn ein liten norsk minoritet som av ulike årsakar takkar nei til alkohol. Den første dei inntervjua var ein ung mann som fortalde om sitt første møte med studenmiljøet som jusstudent. På den første kvelden av fadderveka skulle det vera «Rebusløp», rebusløpet viste seg å vera ei pub- til pubvandring med innlagde drikkeleikar. Denne guten var muslim og drakk ikkje alkohol. Han opplevde denne kvelden som nokså lite inspirerande, og skjøna teikninga for resten av veka. Guten vart heime dei andre kveldane, vel vitande om at han nå gjekk glipp av den «bli-kjent-delen» av studiet, og han opplevde at han etterpå sakna den sosiale plattformen dei andre hadde fått.

Det var laga ei undersøkjing om alkohol, muslimar og norsk festkultur. Eit dilemma som vart teke opp, og laga intervju på, var julebord. Fleire av dei som mellom anna på grunn av religiøs overbevisning ikkje drakk, opplevde dette med julebord, sommarfestar og liknande arrangement som veldig vanskeleg. Dei ville gjerne vera med, men opplevde masse drikkepress. Sa dei at dei ikkje likte alkohol, fekk dei til svar at det måtte ein venna seg til, og folk stilde opp med smaksprøvar dei burde prøva seg på. Sa dei at det var på grunn av helsa, prøvde folk høgrøysta å forklara at alkohol var reine hjartemedisinen. Dersom dei sa rett ut at det var fordi dei var muslimar, opplevde mange å måtta sitja resten av kvelden i diskusjonar om muslimsk kvinnesyn og terrororganisasjonar. Utover kvelden kunne dette bli nokså ubehageleg, og etter eit visst antall drinkar kunne folk opptre direkte aggressivt og ubehageleg. Ei dame fortalde at ho hadde begynt å ha eit fullt glas raudvin i handa meir eller mindre heile kvelden fordi det sparde henne for mykje ubahag. Kunsten måtte då vera å sleppa unna skålinga på ein truverdig måte.

Ei anna dame fortalde at dei praktiserte lønningspils på jobben hennar. Ho ville gjerne vera sosial med dei andre, og sjølv om det kosta litt, ville ho drikka te og elles vera med på moroa. Ho opplevde å sitja der og føla seg eksludert fordi ho opplevde at det var sjølve aktiviteten drikking av alkohol som var det sentrale, ikkje den gode samtalen.

Og dette gjeld ikkje bare vaksne menneske. Russetida er jo for mange ein veldig viktig periode. Her og opplever mange at arrangementa omtrent er bygde rundt dette å drikka alkohol. Det seier seg sjølv at då er det ikkje bare lett å koma frå ein muslimsk heim der alkohol er heilt forbode.

Og eg veit at eg kastar stein i glashus. Ikkje fordi eg øver alkoholpress på nokon, men fordi mitt eige alkoholforbruk er så minimalt at eg nesten kan kalla meg avhaldsmenneske. Eg har sjølv ofte måtta svara på korfor eg vel å drikka alkoholfritt, men det toler eg. Eg slepp nemleg å svara for alle muslimane i verda. Likevel kjende eg at det var betimeleg å løfta fram inntrykka mine etter dette radioprogrammet. Kanskje me nordmenn må tenkja oss litt om?

Heidi

From → Ansvar for verda

2 kommentarar
  1. morsan permalink

    Svenskarna borde också tänka till, det bästa sättet att slippa var att köra bil från festen 🙂

  2. Heidi permalink

    Slik er det her og, Morsan. Eg er dessverre ofte i det dilemmaet at eg verken har lyst til å kjøra eller drikka alkohol, og i mange sine auge er jo det ei forferdeleg sløsing med edruskap…

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: