Gå til innhald

Polykarp av Smyrna

januar 6, 2012

Eg abbonerer på magasinet «Strek», noko eg anbefalar til alle andre som ynskjer seg andeleg helsekost. I dag har eg lese ein artikkel om Polykarp, som var biskop i Smyrna ca hundre år etter Kristus. Historia fortel korleis han lot seg overtala til å flykta under kristenforfylgjingar, men til slutt lot seg henta av soldatar. Den gamle mannen var då godt over åtti år gammal. Då soldatane kom, insisterte han på at dei skulle ta seg tid til å eta eit godt måltid hos han. Etterpå bad han om lov til å be før han vart teken til fange. I fylgje historia bad han utan stans i to timar, og nemnde alle menneska han hadde møtt og for alle truande i verda. Soldatane fekk dårleg samvit og prøvde å overtala han til å sverga ved keisaren si lukke. Då dei ikkje lukkast i å overtala han, dytta dei han seinare ut av kjerra. Han fekk eit sår på skinnleggen og gjekk raskt og målbevisst vidare. Då han ikkje lot seg overtala til å seia frå seg trua si, sjølv då han vart trua med ville dyr, vart han trua med å bli brend på bålet. Polykarp bad dei om å brenna han, og det fort, og før folk fekk sukk for seg, hadde dei bunde han til bålet. Dei ville nagla han fast og, men Polykarp bad dei tenna på og lova å ikkje springa vekk. Han sa høgt at Gud ville gje han kraft til å halda ut elden.

Religion er sterk kost, og det er farleg å hylla viljen til martyrium i ei tid med sjølvmordsbomber og terror. Likevel kan eg ikkje la vera å la meg imponera av historien om den gamle mannen si sinnsro, og viljen hans til å bli i det gode sjølv når han møtte vondskapen. Det at han bad for alle menneske når han sjølv såg døden i kvitauget, og at han insisterte på å få gje soldatane som henta han eit godt måltid mat, er ei vakker historie. I ei nyttårshelsing eg fekk frå ei venninne stod det, «Ver modig og sterk». Eg opplevde det som ei vakker og litt annleis helsing, men tenkte vel at det ikkje var nokon spesiell grunn for meg å få oppordringa om å vera modig og sterk.

Etter å ha tenkt litt på det, har eg funne ut at det er eit veldig sterkt og nødvendig ønske. Er det noko verda treng så er det mot og styrke, omsorg og varme. Ein treng ikkje å vera martyr eller hærførar for å ha bruk for dei kvalitetane. Utfordringa ligg der i våre eigne kvardagar om me vågar å ha opne auge. Me lever i ei tid med sterkt ego-fokus. Det er lett å festna ved eigen navle og eigen nase, ved eige hus og eigen hage. Eg trur det er eit flott ynskje for alle som ynskjer å vera med på å gjera verda til ein litt betre plass Ver modige og sterke.

Og eg observerer at plutseleg kjem predikanten i meg sterkt til syne. Slik var det viss bare i dag.

Ha ei god helg, og ver modig og sterk.

Heidi

Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: