Gå til innhald

Pippi Langstrømpe og mummitrollet

juli 13, 2012

Viss du ser for deg huset til Pippi Langstrømpe og Mummitrollet og tilfører huset til Blake Carrington i Dynastiet og nokre skikkelege rønner med knuste vindauge og hengedører, så har du cirka stilen på arkitekturen på Nags End. I tillegg kan du sjå for deg nokre bedriftsområdeliknande samlingar av butikkar, gigantiske vareskilt i vegkanten, store sanddyner dekka med marehalm, ein stor norsk motorveg og flokkar med brune pelikanar som flyg over det heile, ja då har du i beste fall for deg eit brukbart bilete av Nags Head. Viss du så kan komplettera med eit stort outletområde der ein kan shoppa dyre moteklede til reduserte priser etter badet i gigantiske bølger, eller mens far står på den gigantiske piren der ein kan betala for å få fiska med ston, ja då har du det endå klarare for deg. Pluss på nokre små palmetre og ei og anna vindmølle viss du har plass til meir på biletet, og kanskje får du pressa inn ein gigantisk sandbanke inne på land der hundrevis av ungar får hjelp av foreldra sine til å få opp dragane sine, sjølvsagt med ein dragebutikk like ved.

Eg sit nå på den store amerikanske  trestolen framfor hotellromet vårt og skriv i sola. Me hadde vurdert å bli her ein dag til for å bada og sola oss, men då me vakna var det ganske grått i veret, så me bestemte oss for å dra vidare. Nå kikka sola fram likevel, så det vart ei lita skriveøkt for å nyta veret. Me vurderte å ta to ferger vidare utover for å koma ut til ei øy som heiter Oucrakrouch, utan at eg har sjekka skrivemåten. Det hadde eg hatt kjempelyst til, men det viser sseg at den eine fergeturen er så lang som to og ein halv time. Sjåføren min er ikkje spesielt sjøsterk og han truer med at det blir meg som må kjøra bilen vidare viss han blir sjøsjuk, som han nesten heilt sikker blir, så må eg kjøra bilen av ferga… Så det blir nok til at me i løpet av føremiddagen kjører inn på fastlandet igjen.

 

Ein del av meg verkeleg elskar dette snusmumriklivet. Ein pakkar dei få eignedelane sine i ryggsekken, stappar munnspelet i lomma, og ser kor livet fører ein hen, og kor ein skal rulla ut soveposen sin neste gong. Likevel så hender det at det går opp for meg kor langt vekke me er frå familien, og då kjærasten min begynte å nynna på «Eg vil heim og sjå ein solnedgang på Jæren,» i går kveld, så forstod eg kva han meinte. Me lasta ned bilete av vår firbeinte vesle Oscar og sa ååååh i kor.

 

Men tilbake til arkitekturen her. Då me kom i går vart eg heilt forvirra og tenkte; «Tenk at det går an å bygga så stygge bygningar på ein så kaotisk måte på ein så vakker plass… Men i går kveld då me var ute på tur let eg meg sjarmera og syntest plutseleg det var interessant og spennande. Nokre av husa skulle eg gjerne vore inne i. Dei står på pålar og har tre-fire etasjar med verandaar rundt og trapper mellom verandaane. Heilt på toppen har dei ein liten veranda oppe på tåka på taket der dei sikkert kan sitja og sjå på sjøen på begge sider av øya. Dei mest avanserte har til og med bygd eit ope utkikkstårn på taket heilt a la mummipappa.

 

Ja, det var ein snartur til Nags Head. Eg håpar du likte prospektet. Nå skal eg prøva å skriva ei salme eg har tenkt på lenge.

 

Heidi

3 kommentarar
  1. Scylla permalink

    Jag lyckades googla fram några hus som riktigt spännande ut 🙂

  2. Scylla permalink

    (Fast det var kanske fusk)

  3. heidi permalink

    Nei, det kallar eg stor interesse og grundig jobbing 🙂

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: