Skip to content

Framleis mykje ver

februar 1, 2014

svart fugl og grøn bølge. Hå gamle

Så heldige me er som har så mykje ver der me bur at me kan dra på spennande ver- og fotosafariar kvar einaste helg. Eg liker dette biletet veldig godt. Det er Leif som har teke det. Mine i-phone-fortografi blir litt småpuslete i forhold, så eg er heldig som har med meg eigen fotograf.

I dag bles det endå kraftigare enn sist helg, men det fauk ikkje fullt så mykje snå. Då be stoppa bilen for å fotografera ein stad langs riksvegen, var kasta så sterke at eg var nesten redd for at bilen skulle velta medan han stod der i vegkanten. Det var bare så vidt fotografen fekk til å opna bildøra då han skulle inn att-

Tre, skodde og snøføyk v Hå gamle

Nede ved Hå gamle prestegård var det heilt fantastisk. Sjøen stod isgrøn og kokande mot land. På grunn av frålansdvinden som framleis bles frå aust, blir bølgene kasta bakover av den kraftige motvinden, og det blir slik Arne Garborg så treffande beskreiv det, som galopperande hestar med flaksande man på full fart mot land.

sjøsprøyt og pålandsvind

Me hadde reist ned både for å kjenna på havet og for å sjå på ei utstilling. Eg anbefalar sterkt utstillinga til Elin Høyland «Tid til å vente.» Ho har over eit tidsrom fulgt bonden Edvard Bjelland som bur på garden Bjelland i Hå. Garden er driven på gamlemåten, og husa og det som er inni er omtrent som det var for femti år sidan. Edvard Bjelland er etterkvart ein veldig godt vaksen mann, utan livsarvingar. Garden med det gamle jærhuset er i forfall, sjølv om han jobbar hardt for å halda ting i orden. Utstillinga er eit rørande portrett av ein mann og garden hans.

svaner i reddedrev, Hå gamle

Nede ved sjøen bles det så kraftig at eg ei stund måtte ta av brillene fordi dei haldt på å fyka av ansiktet. Eg er usikker på om ein helst bør vera fødd og oppvaksen her for verkeleg å kjenna kor fantastisk flott det er å stå nede ved sjøen i det som må nærma seg liten storm og nesten streva med å halda seg oppreist. Det er noko fascinerande med synet, og noko frigjerande med å få så masse naturkrefter midt i ansiktet. Eg måtte opp med mobilen for å prøva å dokumentera korleis det var…

i vinden v hå gamle

Og slik ser det ut første februar på Jæren. Det litt spesielle her er at ved hjelp av masse vind så ligg det ein heil del snø i nokre parti medan det fem meter unna kan vera heilt snøfritt og forblåst. Eg kjenner at eg eller nokon andre skulle ha skrive ei vise om havet og vinden i ferbruar…

nesten rennedrev obrestad fyr

snøføyke ved Hå gamle prestegård

fuglar og grøn bølge Hå gamle 1.feb

Velkomen til jærs alle de som ikkje bur her. Eg ville ha unna dokker ein dag som denne, men veret er det aldri nokon som kan garantera for i dette hjørnet av verda…

Heidi

2 kommentarar
  1. Att du klarar att vara ute i den där blåsten utan mössa!
    Det är väldigt fina bilder och jag njuter verkligen av att se dem, men jag är rätt glad att jag slipper den där blåsten här. Blåst är inte det bästa jag vet.

  2. Eg hadde med meg lue, men hadde gløymt å ta ho på. Eg er faktisk ganske glad i vind, men nå har det blåst nesten samanhangande sterk vind her i snart to månadar, så det er det store samtaleemnet for tida om vinden som aldri gir seg…

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut / Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut / Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut / Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: