Skip to content

Sommar i mai

mai 25, 2014

imageKvelden i går var den første kvelden for min del at me sat lenge ute og kjende at nå er det sommar. Lyset i lykta var så fint. Det lukta godt av syrinane, og me høyrde lyd og lått frå festglade menneske frå fleire kantar, og svarttrasten song så fint. I alle fall vart me einige om at den fuglen me høyrde måtte vera ein svarttrast.

image

Før det vart så mørkt, var himmelen bleikblå med rosaoransje solnedgangsslør på den vakre litt kjølige nordiske sommarkveldmåten…

image

Spesielt kjekt var det å få helsa på nevø Oscar si veldig søte klarinettspelande venninne Marie.

Denne dagen hadde og eit sterkt kulturelt brennpunkt. Me såg Anne Marit Jakobsen i forestillinga «Jo fortare jeg går, jo mindre er jeg,» på intimscenen på nasjonalteateret. Det var ei lågmælt og vemodig historie om ei eldre kvinne som levde nesten heilt isolert frå andre menneske og såg tilbake på livet sitt, som hadde dreia seg heilt om mannen Epsilon, som nå var død. Første akta var monolog, i andre akta var Epsilon med i skapnad av den unge mannen han eingong hadde vore. For ein fantastisk skodespelar Anne Marit Jakobsen er. Ryktet seier alt dette var avskilsforestillinga hennar. Eg er så glad for å ha fått sjå stykket, billetten var gebursdagsgave frå Eva Mari. Noko av magien ved intimteater er at du kjem så utruleg nær skodespelarane.

image

Me åt triveleg lunsj i vinterhagen til Joffe og Elisabeth. Ho er så flink med blomar og Hagen bugna av forglemegei.

image

Det var yndlingsblomane til både bestemor og svigermor, to kvinner som har stått meg nær, og som ikkje er her lenger.

I dag må eg gratulera min ikkjeakkuratherverande mann med bryllaupsdagen vår. For tjueni år sidan stod me og plukka liljekonvall til noko me håpa me skulle få tid til å laga brurebukett av før kyrkjeklokkene slo. Far var framleis våt i håret etter dusjen, då eg og han stod i døra til våpenhuset i Gjesdal kyrkje og høyrde gauken gala for første gongen det året. At han då var ni år yngre enn eg er nå, er ein veldig rar tanke… Gratulerer med dagen, Leif. Eg får stela ei litt skakk verselinje frå Barbro Hørnberg, og bruka litt større ord enn eg vanlegvis gjer i anledning dagen: «Jag elskade dig då, det gør jag nu.» Og ja, eg fann ikkje dei svenske bokstavane på denne i-paden…

 

Heidi

 

 

 

 

Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut / Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut / Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut / Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: