Gå til innhald

Ein spasertur for lokalmiljøet

november 23, 2014

15675049329_941f2a5598_k

I dag var me ute og gjekk i Sandtangen i likskap med veldig mange andre. Det var slik at aktører frå det lokale næringslivet ville vera med og sponsa bru over Frøylandsvatnet dersom mange nok viste interesse gjennom å gå tur i Sandtangen. Eg kjende meg nesten som eit av dyra i boka om geitekillingen som kunne telka til ti: «Å,nå telde dei meg og!» På instagram har mange brynebuar lagt ut bilete av seg sjølv i plaskande regn i Sandtangen, og eg kunne ikkje vera dårlegare. Sidan eg ikkje tok sjansen på å gå med mobilen i regnjakkelommen, eg har nemleg øydelagd mobilar før på den måten, måtte eg lokka Leif til å fotografera og lasta over til meg. Her er beviset på vår lokale dugnadsång… Det får ikkje hjelpa at eg ser halvblind ut fordi brillene dogga slik at eg ikkje kunne ha dei på, eller at me ser generelt litt halvgale ut. Her er me altså, sunne aktive sundagsnordmenn som ikkje let seg stoppa av litt regn, og paraplyen er i det minste fin. Som de kan sjå av biletet over, så var det ganske fint ute og med fargar som vart vaska reine av generøse mengdar vatn.

15673732370_a640c075db_h

15673729460_8ffd34f0ed_k

Etter halvannan time med regntøy og paraply måtte me bare koma oss heim i hus for då var til og med kleda under regnkleda våte. Sidan dagen endå var ung kjørde eg ein øvetur med Odd Christian. Det er alltid kjempekoseleg å få litt tid aleine med han. Me kjørde nedom Madland- havn og fotograferte litt, før han blei med heim til middag.

image

image

Den siste veka har eg opplevd noko som må forklarast nærmast som eit psykologisk fenomen: To gonger har eg blitt sitjane klistra til TV-skjermen for å sjå Magnus Karlsen spela VM-sjakk. Eg er ikkje interessert i sjakk, eg kan ikkje ein gong reglane, eg har bare ei svak oppfatning av reglane for flytting av dei ulike brikkene, og veit at det gjeld å ta motstandaren sin konge. Eg har snautt nok spelt noko som liknar på eit parti sjakk i heile mitt liv. Spelet kan ikkje påståst å vera spesielt intenst eller fengande i seg sjølv. Det seier meg at om innpakninga og formidlinga held mål og kanskje kan blandast med ein liten porsjon nasjonalisme, så kan nesten kva som helst fenga kven som helst…

Og nå kjem eg på at eg lovte i går å dela nokre av svanebileta til Leif. Her kjem eit par av dei. Dei er verkeleg fine!

15230456734_25fbf26a2a_k

15826952296_7a41dca61d_k(2)

15852742005_e01ba99b85_k

Nå vil eg bruka resten av sundagen til noko minst like lystbetont og kreativt som å skriva blogg. Eg har mange tankar om slikt eg kunne ha lyst til å skriva her, men det får bli ein annan dag, så vil du vera med så heng på…

Heidi

Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: