Gå til innhald

Life is a cabaret…

april 11, 2022

Den siste halve veka før påske var i forestillinga sitt teikn. Me øver på forestillinga «Til sæters» med fjerde trinn. Det er ei forestilling som er eit samarbeidsprosjekt mellom skule og kulturskule under vignetten «Songskattane». Kvart år får fjerde trinn på skulane i kommunen øva inn mange gamle barnesonger, og så ender det opp på scenen i Storstova, kulturhuset vårt som ei stor forestilling for skular, foreldre og besteforeldre.

Elevane får i tillegg til å vera utkledde som barn frå gamle dagar og synga i eit stort kor med profesjonelle musikarar og vera med på å dramatisera ei rammeforteljing og historiane bak dei ulike songane. På torsdag fekk eg bruka heile dagen på å øva med grupper av elevar. Kvar gong eg er med på sånne prosjekt slår det meg at det skapar ein annan type dynamikk og ein annan måte å vera i lag på enn såkalla vanleg undervisning. Det gleder meg og å sjå at ungane syng Anne Knutsdotter, Håvard Hedde og Blåmann, Blåmann med stor entusiasme og nesten kappast om å få lov til å synga solovers i mikrofonen. Kanskje me tek heilt feil når me ofte trur at for å fenga barna må me stilla med noko hipt og kult og småfrekt?

Det er og fantastisk kjekt at nå kan me igjen samla elevane i aulaen og klassetrinna kan ha forestillingar for kvarandre. På onsdag var me så heldige at femteklasse inviterte resten av skulen på ei eigenprodusert forestilling, og om kvelden fekk eg jammen ta med meg barnebarnet og sjå på ei flott forestilling som Ingrid hadde laga med sitt trinn på sin skule.

På onsdag i krle-timane fekk alle i fjerdeklasse vera med og spontandramatisera den kristne påskeforteljinga med kunstbilete på storskjerm som kulisser. Det er og like velkoment kvart år. Sjølv om eg alltid veit at det ber med seg eit visst element av kaos, så er eg overbevist om at elevane lærer meir av det enn å sitja på pulten sin med ei lærebok.

I mange år var drama og teater ein stor del av jobben min i skule og kulturskule. Det er det ikkje lenger i like stor grad som før, men dei gongene eg plutseleg står midt oppi det blir eg heilt fascinert over kor kjekt og fengande det er.

Det heile blei toppa med tiandeklasseforestillinga eg har vore med på å laga med kulturskulen på torsdag og fredag i Storstova. Det var så kjekt å sjå det ferdige resultatet. Kollegene mine i kulturskulen er så dyktige. Det er eit av dei kjekkaste samarbeidsprosjekta eg er med på, for me vaksne er heilt avhengige av kvarandre sin kompetanse for å få eit bra resultat.

Nå er det full fart i heimen med påskegjester og fulle hus. Eg er takknemleg for ferien og for å ha mine rundt meg. Storfamilielivet er ikkje noko latmannsliv det heller, men det er veldig kjekt. Nå skal eg sjekka om surdeigen er klar til baking.

Heidi

From → Uncategorized

Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: