Gå til innhald

2. Pinsedag

juni 6, 2022

I dag har me kjørt gjennom norske og svenske skogar. Me kryssa grensa i Finnskogen. Det har vore fint. Veret er framleis nydeleg. Me har sett nokre svenske flagg, og høyrd på svensk radio, men ikkje fått med noko meir feiring av svenska flaggans dag som er i dag.

Min reisekamerat har hatt eit stort ønske, å få sova i telt på ein campingplass. Han har gitt meg telt til jul og sovepose + liggeunderlag til bursdagen. Sidan min entusiasme ikkje er like stor har kompromisset blitt ei natt i telt.

Nå bur me i eit lite telt på ein liten campingplass i Dalarna. Så langt må eg innrømma at det er fint og reint og fredeleg her. Me sit utanfor teltet og kjenner bållukt og høyrer fuglesong medan me ser ut over elva. Nå skal me ein liten tur til den vesle byen rett i nærleiken for å sjå oss litt om. I morgon skal me på Carl Larsson- museet. Ikkje heilt gale å vera senior når alle andre skal på jobb i morgon.

***

Nå måtte eg bare leggja til litt her. Me reiste opp til Näs sentrum som viste seg å vera nesten ikkje-eksisterande. Det var ei bygd med mange raude, fine gamle hus, men ingen butikkar som me kunne sjå. Bensinstasjonen stengde klokka åtte.

Me hadde håpa å finna ein plass me kunne kjøpa litt drikke og kanskje ein pakke kjeks eller noko for kjosken på campingplassen var stengd. Eg såg ein Bistro der vegen gjekk ned til bensinstasjonen og tenkte eg kunne prøva om det var ope. Døra var ulåst, men like innanfor låg det ein gigantisk hund type schäfer i dobbel storleik, men tenkte at han ikkje var farleg sidan han låg der. Inne i bistroen vart det tomt, så eg stilde meg opp for å venta. Etterkvart kom det ein mann i kvitt langt forkle ut frå kjøkkenet, då han såg meg skreik han høgt og hoppa opp i lufta. Han var nemleg sikker på at døra var låst og at ingen kom inn dit. Sidan eg hadde kome meg inn fekk eg kjøpa litt kolsyrevatn med sitronsmak.

Me såg mange plakatar om eit spel om Jerusalems-fararane som skal vera i juli. Eg tenkte at det kunne vera ein link til Selma Lagerløf sin fantastiske tobindsroman om Jerusalem og måtte googla det.

Det vviste seg å vera rett kopling. Frå denne vesle bygda reiste det på 1800-talet 38 personar til Jerusalem fordi dei etter ei vekking i bygda hadde fått det for seg at Gud ville dei skulle dra til den heilage byen for å møta den oppstandne Kristus.

Så mykje visste eg frå før, men det som overraska meg var at Selma Lagerlöf faktisk reiste til Jerusalem i eigen person nokre tiår seinare for å møta emmigrantane og ho kom tilbake til Näs med ein kasse full av brev og helsingar til folk heime på Näs. At dette skjedde på 1800-talet er heilt utruleg. Eg trur eg må finna ut meir om reisa hennar.

Me stakk innom kyrkja like ved her og såg grava yil ein familie som heitte Jerusalem til etternamn. Kanskje dei tok det som gardsnamn til minne om dei som reiste?

Nå eer me tilbake på campingplassen. Ei gruppe hollandske turistar har tent bål og sit rundt bålet og syng. Eg forstår ikkje songen,, men det er på same melodien som Dag Frøland sin revysong «Tenn dine levende lys barn av Europa».

Me sit her med pledd og kvar vår bok. Klokka er snart ti om kvelden. Framleis er det mørkt og myggen bit. Nå har hollenderane gått over til å synga Chiquechita på engelsk. Juni er ein fin månad. Ein flokk ville gjæser landar på elva med hese skrik. Kanskje eg rett og slett får sansen for campinglivet?

Heidi

From → Uncategorized

Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: