Gå til innhald

Kor langt kan strikken strekkjast?

april 23, 2006

På torsdag var det premiere på musikalen vår : “Om å målbinda Frida Froskenfryd”. Ungane glitra og strålte på scenen, og me fekk gode tilbakemeldingar frå alle kantar.
Men her er det ikkje snakk om kviling på laurbær. Nå er det ungdomssgruppa vår i drama-/teater i kulturskulen som står for tur, og på tysdag har me premiere på ungdomsstykket “Kritt og sjokolade:”

Stykket er sett saman av fire små stykke som Jan Ivar og eg har skrive etter to noveller og to ungdomsbøker. Heile handlinga går føre seg i eit klasserom og handlar om den delen av livet på ein ungdomsskule som ikkje har noko særleg med pedagogikk å gjera…

Stykka handlar om Alfi som inngår eit veddemål med kamerat,ane om at han vågar å pressa Siri inn mot ein vegg og kyssa henne med hendene sine under genseren hennar. Alfi får nasebeinet sånn omtrent knust, og ender opp med store mengder naseblod i form av bringebærsaus som blir dytta opp i nasen hans ute i kulissene…

Dei handlar om misjonærbarnet Maria, som opplever mobbing og utestenging via sms og msn når ho kjem tilbake til klassen sin. Dei handlar om Luki som meiner han har funne seg sjølv. Han går rundt i oldemor sine klede, og forlangar å få strikka med rosa garn i timane. Dei handlar om Bonden som misunner dei som ligg på sjukehuset og skal døy, og som hamnar der sjølv, etter å ha blitt pressa til å eta ein ryggsekk full av grønsaker. Det handlar og om guten som bit Siri i hestehalen for å finna ut om håret hennar smaker sjokolade…

Stykket er bra. Eg meiner: Reint tekstmessig er det bra. Jan Ivar og eg har brukt veker og månadar på å leita fram brukbare noveller og romanar, og me har øvd i fleire månadar…

Likevel… Eg lurer på korleis det skal gå. Elevane våre er flinke. Nokre av dei har skikkeleg talent, – men dei er ikkje meir enn 12-16 år gamle. Det er side opp og side ned med tekst å læra. I dag har me øvd i seks timar, og ein del av dei strever framleis med nok så grunnleggjande som å hugsa teksten sin. Framleis har me ikkje fått taima det skikkeleg, men eg er redd det varer i bortimot ein time. Eg ser at fire stykke kanskje er mykje. Eit par av gutane våre har markante rollar i alle fire stykka, og meir enn mykje å halda styr på.

I dag har me heia og kviskra, varma rundstykke til dei i omnen på skulen for å unngå blodsukkerfall og total utmatting, tørka bringebærsaus av myggane og vannsøl av golvet. Me har skrive jukselappar og slått signal på triangel for at dei skal vita kva for nokre replikkar frå chattinga som kjem på storskjermen bak dei…

Me vaksne har pøst på svart kaffi og knaska paracet, og Stig har gjort ein kjempeinnsats med å sortera lyden frå åtte myggar og lyset frå ei rekkje med lyskastarar.

Eg innser det: Eg har problem med å innsjå eigne grenser, og har eit innebygd behov for å tøya strikken.
På onsdag skal me ha skuleførestelling for sekshundre elevar, kor av dei fleste er tenåringar. Kan ein spa opp eit meir krevjande publikum? Kanskje har me gjort dette for vanskeleg til å koma i land på ein anstendig måte? Det vil komande veke visa. Men det me skal seia viss me må er:
“Me prøvde i alle fall. Prøvde og trudde…”

Etterpå laga eg scampi i kvitløk og chili til middag. Eg innsåg at bittesmå chiliar må vera dei aller sterkaste. Maten smakte godt i den grad det let seg gjera å svelgja han …

Og så lokka eg kjærasten min til å bli med på ein tre mil lang kjøretur for å gje Live ein blomebukett i anledning konfirmasjonen i morgon. Og så viste det seg at konfirmasjonen hadde vore i dag… Men blomar er vel kjekke å få uansett…

Mitt namn er Kaos…

Heidi

From → Uncategorized

4 kommentarar
  1. Signe. permalink

    Du Heidi, Du Heidi! 🙂
    Tenk på den som ikke har noe å stekke seg mot! Det er iallefall spenning i livet ditt.
    Skulle så VELDIG gjerne vært der å sett begge forestillingane! Det vet du. Er med dere i tankene! Jeg har stor tro på at dere ror dette også flott i havn! For det gjør dere alltid. Slik jeg ser det, er ikke situasjoen noe annerledes denne gangen…. Bare litt mere spenning…( Dere har øka ninået noen hakk)! TEnkt hva dere kan klare neste gang, når dere har rodd denn i havn.
    Så avslutter jeg med en «kjent og kjær» replikk for deg og Jan Ivar. «-GI MEG STYRKE…!»

  2. Heidi: permalink

    Tusen takk, Signe. Alltid så kjekt når du kommenterer.
    Styrken kom og DET GJEKK BRA! Alt godt til deg 🙂

  3. leif permalink

    synes det var en veldig spennende forestilling, det å ta opp «forslitte» emner som forelske og mobbing på en måte som formidler nerve, humor og nærhet synes jeg var kjempebra

  4. Heidi: permalink

    Takk min aller kjæraste. Kyss til deg frå meg i sør.

Legg att svar til Signe. Avbryt svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: