Gå til innhald

Ja, takk begge deler…

juni 28, 2008

seier Ole Brumm i Thorbjørn Egner si omsetjing. Men eg les ein eller annan stad at det gjer han grådigare enn den opprinnelige Winnie the Pooh som i engelsk grunntekst seier noko om at begge deler hadde vore deilig når han fekk valet mellom te og honning eller kva det nå var…

Kanskje det skuldast at både eg og Thorbjørn Egner er norske at denne tenkemåten fell seg så naturleg for meg og… Er ein verkeleg nøydd til å velgja. Kan ein ikkje bare ta med seg alt som er godt… Og så går det som me veit med vår venn Ole Brumm, han blir sitjande fast i holet med kjøkenhandkle på begge føtene…

Lørdagar er ikkje det verste ein har. Spesielt ikkje når ein slepp å ha fri for ei heil veke om gongen på denne dagen… Kjærasten min ville gjerne inn til byen. Enten det nå var fordi eg hadde snakka så varmt om bydagen min tidlegare i veka eller fordi det var VM i Sandwollyball og diverse kulturelle ting som lokka.

Me stabla oss i bilen i lag med Halvard, Sunniva og Irene, Sunniva si venninne, som kjem til å vera mykje i lag med oss i sommar. Kjærasten min for å fotografera og sjå på folkeliv, jentene i håp om å få shoppa litt og eg og Halvard hadde vel lyst til både det eine og det andre…

Bare mens me var i byen såg me tre vigsler i domkyrkja. Det eine paret etter det andre vart ringde inn og folk kikka interesserte på når brudefylgja kom ut.

På plassen utanfor gjekk to amerikanske gutar i Hawaii-shortsar og T- skjorter. Det gjekk opp for meg at dei øvde på noko. Den eine gjekk med eit ark i handa og den andre såg ut til å høyra han i lekser. “May I ask you one question,” spurde han med arket “How old are you…”
Eg hadde straks bestemt meg for at dei to var mormoner-misjonærar, nyleg ankomne til Norge, og at dei trong ein dag i shorts for å øva før det var på med den mørke dressen i morgon eller noko slikt…

Eg tenkte på den fine billedboka eg såg i mormonarland i fjor sommar. Den om guten som spurde mor si gjennom heile oppveksten. “But do I have to wear those geeky clothes?” og mora svarte tålmodig gong på gong, “When you are old enough, it will feel totally different”. Boka sluttar med at den unge dresskledde mannen kjem heim etter end misjonstenste, gjer si tålmodige mor ein klem og seier “This was the best time in my life, I am so glad I did it”. Eg synest mormonarar er ein interessant folkegruppe. Kanskje det skuldast min gamle venn Ronny Stulen som eg gjekk på lærarskulen med tidleg på åttitalet?

“Eg er midt i sentrum,” sa ein ung mann då han svara på mobiltelefonen. “Akkurat nå går eg rundt med tjue par tøfler og ei vinflaske i den eine handa.” Og det gjorde han… I venstre handa bar han ei flaske kvitvin og ein berepose stappfull av hotelltøfler. Dersom eg dreiv eit skrivekurs akkurat nå kunne eg gje elevane mine i oppdrag å laga ei biletbok kring denne karakteren som viser oss kva han skal med tjue par tøfler… Eller kanskje eg rett og slett kunne gjera det sjølv. Dei som les dette skal til og med få lov til å stela idéen.

Nede på torget vart det dansa columbiansk salsa, og i parken bak domkyrkja var det ei fantastisk fotoutstilling laga av ein dyrefotograf…

Ungane gjekk for å kjøpa seg kebab medan eg og kjærasten havna på eit lite bord i solveggen på fortauet utanfor Food Store. Fortauet var så bratt akkurat der at
det ikkje gjekk an å ha flaska på bordet. Me delte ein porsjon tapas og ein porsjon salat, og det rakk å bli skugge der me sat før me var ferdige.

Vel heime kokte eg graut til små og store. Det er så mykje att at det får bli riskrem i morgon trur eg. Så har eg site ute og brodert heilt til det vart kaldt, og nå vil eg ned og lesa aviser og vera sosial.

Heidi

From → Uncategorized

2 kommentarar
  1. Gunn permalink

    Hva han skulle med tøflene ? eg antar det var en skikkelig tøffelhelt du betraktet……… Jeg har sett flere av den sorten, ser du.
    Ellers har jeg vært i 50 års dag i Babben, hos Tove. Halva Liland var der. Du hadde moret deg stort !

  2. Heidi: permalink

    Gunn: Eg kjenner ingen som er så flink som deg til å få meg til å le høgt og spontant. Det er klart det var ein ekte tøffelhelt, at eg ikkje forstod det med det same…
    Ang Babben: Tenk alt eit menneske er dømd til å gå glipp av…

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: