Gå til innhald

Chi-chi-chi le-le-le

oktober 14, 2010

los mineros de Chile! I går vart eg fenga og fanga. Fenga og fanga av dramaet som utspann seg i Chile der 33 gruvearbeidarar har vore innesperra i ei gruve i 70 dagar og nå vart heiste ut til lyset og fridomen, ein og ein i eit trongt hylster gjennom eit hol i fjellet.

Opprinneleg skulle eg bare inn og kikka bittelitt, men noko der trollbann meg. Eg ende med å fylgja med på det som skjedde heilt til klokka to om natta. Visst gjorde eg andre ting og, men eg fylgde med på klokka for å sjå nestemann koma opp. Det var så vakkert å sjå all gleda. Det er dette livet eigentleg dreier seg om; banda mellom menneske som er glade i kvarandre og kampen for å halda seg i lyset både mentalt og fysisk.

Det var og sterkt å sjå mennene koma opp med T-skjorter der teksten «Takk til Gud» stod påtrykt, og å sjå dei falla på kne for å takka sin skapar for at dei var befridde. Eg fekk kommentaren frå ein ateist at dersom dei skulle venda seg mot maktene burde dei heller forbanna ein allmektig Gud som lot noko slikt skje. Eg skjøner innspelet veldig godt, det er faktisk heilt på sin plass å koma med denne innvendinga. Og sjølvsagt kan ikkje eg uttala meg på vegne av Gud. Eg kan bare seia at slik verda ser ut for meg, så svever mennesket og verda mellom godt og vondt. Gud er for meg det gode, og det vonde har ikkje med Gud å gjera. Så kjem det eldgamle spørsmålet om Guds allmakt. Det skal eg ikkje ein gong prøva å svara på i denne teksten.

Noko av det sterkaste for meg er korleis desse mennene har klart å koma seg gjennom denne tida med vitet, humøret og trua i behald. Spesielt traumatisk må det vel ha vore dei første 17 dagane då ingen visste at dei hadde overlevd, eller kanskje det var endå meir traumatisk då dei fekk beskjeden om at det truleg ikkje var mogleg å få dei ut før ved juletider. Heldigvis gjekk det fortare, men det kan vel ikkje vera tvil om at den omsorgen og støtta dei gav kvarandre var ein av grunnane til at dei i alle fall tilsynelatande kom ut av kapselen med rak rygg og store smil.

Eg såg filmen live på nettsida til ei norsk avis, der folk kunne koma med kommentarar under programmet. Det var og interessant å merka seg at den av dei innestengde gruvearbeidarane som fekk mest merksemd var han som hadde både kone og elskerinne oppe på overflata. Kona hadde først fått vita om elskerinna etter at gruva hadde rast. Det seier vel og litt om oss menneske at dei pikante og litt lyssky elementene i den eine av mennene sitt kjærleiksliv vert ståande som omtrent det aller viktigste i historia om å berga liv. Det skulle ikkje forundra meg om nettopp denne historia blir eit av utgangspunkta for den Hollywoodfilmen eg kjenner meg nokså sikker på blir laga ein eller annan gong.

Denne hendinga hadde omtrent alt den dramatikken og alle elementa som er essensielle i eit menneskeliv. Ein av kommentarane eg merka meg var ein person som uttalte at ho fekk lyst til å flytta til Chile fordi det såg ut som om folk der hadde genuin omsorg for kvarandre. Det er jo eit tankekors at folk i rike Norge kan koma på slike tankar.

For sjølvsagt fortel ikkje redningaksjonen alt. Det er grunn til å tru at det blir både posttraumatiske reaksjonar, aggresjon og økonomiske frustrasjonar etter dette. Sjølv om ein av gruvearbeidarane sa at nå hadde han oppdaga kva som var viktig her i livet, så er det all grunn til å tru at dei etterkvart vil falla tilbake til omtrent det same livet dei hadde før med dei frustrasjonane og gledene det inneber for kvar og ein av dei.

Og kvar dag døyr det visstnok folk i gruveulykker rundt i verda. Likevel er det då all grunn til å gleda oss over det som går bra, og la oss imponera av at denne redningsaksjonen så vidt me kan forstå gjekk bortimot knirkefritt. Det var ein siger for livet, og kampen for livet og lyset foregår kvart einaste sekund så lenge det finst menneske på jorda. Denne hendinga gir meg, og truleg mange andre trua på krafta i samhald, omsorg og gudstru.

Heidi

Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: