Gå til innhald

Tango, kunst og skriving

april 23, 2012

I dag var det rett og slett eit velsigna menneske som etterlyste ny tekst, og då fekk eg lyst til å skriva… Det er ikkje det at det står på lysta, men det livet mitt har vore ein smule overmøblert i det siste. Likevel hadde eg ein slags intensjon om å skriva kvar dag i mai slik eg har brukt å gjera. Me får sjå, den tid den utfordring.

Dei som kjenner meg herfrå, eller frå sjølve livet, veit at kjærasten min er eit ivrig og engasjert menneske, når han interesserer seg for noko så gjer han det fullt og heilt. Dei siste åra har ei av hovudniteressene heitt dans med fokus på salsa. Visst har eg litt halvhjerta prøvd å fylgja opp… Eg har vore på eit par korte salsakurs utan å ha blitt smitta av den heilt store lidenskapen, i tillegg har eg vore på eit par swingkurs, eit kurs i bugg, eit helgekurs i baccata, og i fjor var me på tangokurs. Tango har eg likt best av dansekursa, men dette var ein relativt folkeleg variant som har lite med ballroomtango å gjera. Me høyrde om nokre venner som hadde gått på kurs i argentinsk tango, og likte det godt. Kjærasten min sjekka derfor opp kva moglegheiter det varfor slike kurs. Me fekk vita at det ikkje var fleire i vår, men me var velkomne til å koma og kikka på tangogruppa som skulle ha sundagsdans i går klokka eitt i «Folken», som eg alltid har uttalt med same tonelagstrykk som i «folket», men Sunniva, som etterkvart har større befatning med utelivet inne i storbyen enn meg, lærte meg at det skal uttalast med same tonelag som ordet «månen». I lokalet hadde det tydeleg vore feste eller konsert dagen før, for det var så mykje ølsøl på golvet at skoa laga omtrent same lyden som om golvet hadde vore smurt inn med honning.

Dei me skulle sjå på var der ikkje, for det var ikkje komne fleire enn formannen og ein ung mann med hestehale frå Estland, som fekk ein slags privattime med leiaren.  Då me kom syntest sistnemnde at det var så synd me hadde kome forgjeves, så han ville gjerne gje oss litt valuta for oppmøtet. Han møtte meg derfor med fylgjande replikk: «Ta av deg kåpa, så får me sjå kva me kan gjera…» Eg vart ein smule skrekkslagen, og sa at eg var ein nokså middelmådig dansar. Han tok hintet og spurte om eg var i stand til å høyra rytmen i tangomusikken, noko eg meinte at eg var… Heldigvis har eg litt sjølvironi og ein viss porsjon humor, og plutseleg klarte eg ikkje la vera å mora meg over det litt absurde i situasjonen at eg tråkka rundt på Folken ein sundags ettermiddag med leiaren i Stavanger tangoforening, i min aller første privattime i argentisk tango, på eit golv som var omtrent like klissete som eit fluepapir. Etterpå fekk me nybegynnarinstruksjonar begge to og utøvde så godt me kunne. Etterkvart dukka det opp nokon som kunne det og me fekk sjå korleis det eigentleg skulle sjå ut. Det var ytterst elegant. Mannen teiknar små flørtesirklar på golvet med foten medan han dansar, og dama slynger sine lange danselegger med høghælte sko om leggene på dansepartnaren sin. Eg er vel ikkje sikker på om eg nokon gong kjem til å meistra den dansen heller, men tango er verkeleg flott å sjå på. Og så kan eg skriva hendinga på den lange lista av besynderlege hendingar eg har funne meg sjølv i.

Elles så er eg ute på ny fredagsturne, denne gongen med historia om då fjella i Norge vart «oppdaga», ein powerpointserie med fjella som motiv i kunsten og fem kosmoramakassar med Flintoe sine fjellmaleri frå 1822. Det er veldig kjekt å leika kunstformidlar. Eg storkoser meg med å reisa rundt i skuleklassar med ei eller anna form for «forestilling». Det verste for meg er å ta seg fram mellom skulane i kommunen med alt som skal fraktast frå plass til plass, for er det noko eg ikkje er veldig glad i så er det bilkjøring, og spesielt ikkje når klokka går raskare mot neste forestilling enn det eg strengt tatt skulle ynskja. Då eg reiste med Garborgprogrammet i januar bestemte eg meg for at det ikkje kom til å bli glatte vegar akkurat då, men fredagane opprant med dei einaste snøstormliknande dagane me har hatt i vinter… Men så var eg ganske stolt over meg sjølv når eg kom heim og faktisk hadde klart det. Nå på fredag høyrde eg plutseleg eit dunk då eg skulle rygga ut frå ein trong skulegard, men heldigvis så hadde eg viss bare vore litt borti ein kontainar med tilhengerfestet på bilen…

Saman med skrivekursjentene mine skal eg gje ut ei bok som skal vera ferdig til trykk innan 17-mai, og me skal ha to relativt store teaterforestillingar med dramaelevane. Og ja… Eg har framleis min normale 75% stilling i førsteklasse. Men tek ein ein ting om gongen så er det utruleg kva ein når over… Og med så kjekk jobb så treng ein ikkje så mange hobbyar utanom… Sjølv om eg altså strengt tatt har ein del av dei og. Og elles så rullar livet på. Me har ei russejente i huset og i sist veke såg me ei flott forestilling som ho og dei andre avgangselevane i dramaklassane hadde laga. Det var ganske eksperimentelt teater, eg synest det er flott at dei får erfaring med det. Sjølv har eg viss lova å halda eit helgekurs i forteljarteknikk ein gong i mai, og å lesa eigne dikt på ein 17.maifest i nabokommunen. Kanskje greitt å ikkje bli alt for sein i kveld når eg kjenner etter…

Og nå nærmar faktisk sommaren seg med stormskritt. I skulen skjer det noko etter påske som gjer at då er det vanskeleg å rekka alt ein ikkje har rukke til nå… Merkeleg at me faktisk gløymer akkurat det frå år til år. Sommar skal ikkje bli dumt nei. Framleis er det heilårstemperaturen på ca fem – ti plussgrader som preger klimaet, men dei japanske krisebærtrea og gullregnen er på gang. Ein vakker dag så kjem varmen…

Heidi

 

 

4 kommentarar
  1. Torhild permalink

    Takk for malande tangobilete…. Eg lo så høgt at kollegaene mine skvatt på arbiedsrommet : ) Eg har nok og talefeil når det gjeld Folken….du skal sjå det har noko med alder å gjera…. Lukke til med alt ditt! I mai skal eg vera delegat på landsråd i KA for fyrste gong….. Gler meg!!

  2. heidi permalink

    Lukka til til deg og delegat ;.)

  3. Scylla permalink

    Underbart! Jag hade velat se dig där på dansgolvet 🙂
    Men käre värld vad du tar på dig mycket arbete! Var rädd om dig!

  4. Heidi permalink

    Veit ikkje om synet på dasegolvet var veldig elegant… Ja, eg veit eg må begrensa meg litt, men er flink til å ta det med ro innimellom… Trur eg…

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: