Gå til innhald

Septemberdagar

september 26, 2012

Septemberettermiddag med mops og katt heime i sofaen.

Då eg sette meg på toget onsdag for ei veke sidan, kjende eg meg som ein klimaflyktning. Eg kom rett frå utedag med andre og sjuande klasse, der me hadde grilla pølser i skogen i fallande regn med paraply over minigrillen. Ungane her har god kompetanse på regnver, så det var ikkje antydning til klager då me stilde dei regnkledekledde små og store ungane opp i skulegarden medan himmelen var som ein open dusj over oss.

Etter eit par timars togtur, var himmelen blå, og sola skein over septemberlandskapet. Det slo meg at det var noko utvidande med denne måten å leva på: Vekene heime med sørvestlandshaust med storm og regn, og utvida helger på austlandet med kalde klare austlandshaustdagar. At eg har reist så heftig denne hausten har heilt klart gått ut over blogginga, men det har vore bra for mykje anna. Eg har fått med meg så mykje at eg nesten er litt andpusten, og kjenner at eg er veldig klar for ei roleg helg heime utan oppdrag av noko slag. Den innlagde husryddinga som akkurat nå er nokså nødvendig kjennest nesten som noko eg ser fram til…

Den direkte grunnen til reisinga denne gongen var kunstformidlingsseminar i Oslo torsdag og fredag. Denne gongen skal me ta i mot ei arkitekturutstilling; «Utopier», der me skal visa ungane arkitekturmodeller for ei fjern framtid, laga av kjende arkitektar på 60-, 70-, 80-og 90-talet. Det skal bli kjekt å visa denne utstillinga, eg har mange idear om korleis eg skal gjera det, og etter mange kjekke museumsbesøk, omvisningar og foredrag, er eg rett og slett litt oppteken av arkitektur… Der er i grunnen den kunstforma eg har vore minst oppteken av fram til nå. Men utopiar om hytter tilkopla svevebanenett eller vandrande byar med mange modular i beste science-fictionstil appellerer abdsolutt til kreativiteten. Dette var det siste kurset i rekka med kursing av kunstformidlarar frå kulturskulen i samarbeid med norsk kulturskuleråd og nasjonalmuseet, men går alt som venta skal kulturskulen i Rogaland fylke halda fram samarbeidet etter at kulturskulerådet har kopla seg av pilotprosjektet som nå er i mål etter at me har vist utopiutstillinga. Dette har vore veldig kjekt. Eg har kost meg veldig med å få prøva meg som lokal kunstformidlar, og eg har lært masse. Eg har og hatt det veldig fint saman med den vesle gjengen kulturskulelærarar og ansatte i kulturskulerådet som har vore saman med meg i prosjektet. Dei andre er keramikarar, skulptører og biletkunstnarar, så eg har litt alternativ bakgrunn i forhold til dei andre, men det har frå mi side sett bare vore spennande. Eit av høgdepunkta denne gongen var ei guida reise gjennom «Høstutstillingen». Veldig spennande.

Det absolutte høgdepunktet for meg var meir familiært. På togen på veg bort sms-a eg med Sunniva. Me oppdaga at begge skulle vera i Oslo på torsdagen, og bestemte at dersom det i det heile tatt lot seg gjera skulle me klara å møtast. Det viste seg å vera ei lita opning i programmet for begge to mellom kvart over tre og fire, og med felles besluttsomme fokus klarte me å møtast på Karl Johan klokka ti på half fire. Sunniva, som jo går på fotolinje var ute for å fotografera bybilete. Så fekk eg fungera som modell på eit par av gatebileta, og me rakk ein kopp kaffi saman på paleet, før eg måtte følga henne til Nasjonalteateret stasjon slik at ho kunne vera på Majorstua sånn ca klokka fire. Det var så utruleg fint å sjå henne etter fire veker på kvar vår kant av landet, ein halv time var alt for kort tid, men mykje betre enn ingenting.

Sidan det var Sunniva som fotograferte og ikkje eg, får eit bilete frå New York illustrera poenget mitt…

Men dette er eit heilt nytt bilete av henne. Dei som går på fotolinja får tydelegvis og prøva seg som modellar for einannan.

Då me klemte einannan til farvel, oppdaga me at begge to skulle innom Litteraturhuset med fylgjet sitt i løpet av kvelden. Me skulle eta middag der, og skulen hennar skulle vera med på ein TV-debatt. Kanskje me kunne snika oss til ein halvtime til saman? Og jammen lukkast me ikkje med det… I det me nærma oss oppbrudd dukka ho opp, og eg inviterte på ein kopp te. Det var veldig koseleg å få helsa på medelevane hennar, og faktisk ende det med at eg fekk lov til å snika meg med på TV-debatten. Eg har aldri vore med på TV-opptak før, så det var veldig spennande å sjå korleis slike opptak fungerte. Temaet var skandalane på A-hus eit stort og vanskeleg tema, som førte til at den eine statsråden som var med på debatten vart omplassert i regjeringskabalen dagen etter.

Fredag ettermiddag var seminaret over, og eg kunne bevilga meg nokre timar i Oslo sentrum i strålande haustsol før eg tok bussen ut til Henrik og Eva Mari. Resten av helga innehaldt litt av kvart, ein dag saman med svigerfar, loppemarknad på Stabekk skule, ei bursdagsfeiring og ein sundagstur med Eva Mari og Kristin. Me fekk og feira at trømsøværing nr 70 ooo vart fødd, nemleg Arild og Hege si vesle Sofie, som vart feira både med avisreportasje og TV-opptak. Nå driv eg og klargjer ei lita sending nordover. Det at nevøane blir fedre er ikkje heilt det same som sjølv å bli bestemor, men det liknar jo litt… Eg håpar å få helsa skikkeleg på det vesle mennesket i vinterferien.

Dette vart mange linjer om litt av kvart, eg håpar eg frå nå av skal blogga oftare og kortare. Livet er intenst og det er godt.
Heidi

Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: