Gå til innhald

Ned frå scenen og inn i påskeferieromet.

mars 23, 2013

leva her scene

Påskeferieromet er eit rom i livet som eg i går kunne stupa inn i etter tre særdeles travle teaterdagar. Biletet over er frå avsslutningscenen på musikalen «Leva her på Jæren, som me sette opp med tiandeklassingane. Det er heilt spesielt å sjå noko ein har jobba lenge med gestalta seg på ein scene. Elevane har vore kjempeflinke, og det gir dei eit løft og ei heil spesiell oppleving å få spela på ein ekte teaterscene med store bakrom, fleire sceneinngangar og profesjonell lyd- og lyssetjing. Etter å ha øvd meir og mindre regelmessing heilt sidan i haust, entra me scenen på onsdag til tre fulle gjennomkjøringar, og torsdag klokka halv til var det premiere. Til saman rakk me seks forestillingar, stort sett for fulle salar, sidan alle elevane i kommunen frå fjerde klasse og oppover var inviterte. Torsdag kveld hadde me open kveldsforestilling, og heldigvis fyldest det godt opp då og. Forestillinga varte ein time og musikarane, songarane, dansarane og skodespelarane var alle tiandeklassingane i kulturskulen vår. Det er ei heilt spesiell oppleving å jobba saman med ungdomar om slike produksjonar. Me står saman om å få til eit produkt og ei oppleving. Kvart år opplever me dette heilt spesielt, og kvart år seier me at så flinke, greie og dyktige elevar har me viss aldri hatt før…

Viss linken under fungerer, kan du faktisk sjå bittesmå glimt av musikalen så lenge det ligg ute.

http://jbl.no/index.php?page=vis_nyhet&NyhetID=28913

Konflikten mellom ei mor som hadde flytta til Jæren for å leva saman med ein ny kjærast, og ei dotter som slett ikkje ville, men likevel måtte fylgja med, var den berande konflikten i stykket. Vår utruleg dyktige danselærar, Åsne, hadde korreografert ein mor-dotter-dans til songen «Mama knows best». Eg skulle ynskja eg kunne leggja ut heile dansen her, for det var ei fantastisk visualisering av forholdet mellom ei tenåringsdotter og mor hennar. Det går dessverre ikkje heilt fram av biletet kor presise og konsentrerte dansarane var, men i beste fall kan du sjå det på linken.

Mama knows best

Under forestillingane sit eg med lommelykt og manus på første rad. Det var bare nødvendig ein einaste gong å gi suffli, og bra var det, for første rad er litt upraktisk langt frå scenekanten. Det fantastiske var at eg faktisk fekk sett ni fulle forestillingar frå plassen min, og kvar einaste gong var det fantastisk flott og ulideleg spennande å sitja der og lura på om alt kom til å gå bra. At det nok er meir anstrengande enn ein skulle tru, merka eg etterpå, eg var kjempestiv i skuldrene etter å antakeligvis ha sitte nok så anspent og fulgt dei setning for setning. Men heilt ærleg talt, for meg er det å visa forestillingar det aller kjekkaste eg gjer i jobben min. Sett i det perspektivet så er det paradoksalt og litt vemodig at eg frå hausten av har sagt opp den delen av jobben som dreiar seg spesielt om barneteater, men eg skal framleis ha ein liten jobb i kulturskulen, så eg klarer kanskje å snika meg med på neste års tiandeklasseprosjekt og. Grunnen til at eg har sagt opp er at eg rett og slett har det for travelt, og innser at eg må begrensa meg litt på ein eller annan front, og nå vart det denne…

applaus leva her på Jæren

Og når me kjem til applausen, er alle letta og veldig glade. Spesielt dei gongene me kjenner at applausen faktisk er fortent.  Nokon trong til fjellklatring og fallskjermhopping har eg aldri hatt, så dette har vore min form for ekstremsport…

Og korleis er det dagen etter? Då er ein veldig glad og veldig sliten, i alle fall er eg det. I dag er eg ekstremt trøytt, kanskje omtrent som etter eit maratonløp, men det kjem eg aldri til å få vita… Nå prøver eg å stramma meg opp og bringa med meg litt vitalitet inn i påskeferien. Det er veldig mange ting eg gjerne ville få gjort i løpet av desse feriedagane, og for meg er påsken i seg sjølv ei viktig høgtid. Nå ryddar eg litt og gleder meg til å få Sunniva heim i morgon og har bakt sjokoladekake til familiemiddagen. Eg hadde ambisjonar om å pynta litt til påske, og har i det minste drege fram to påskeløparar og nokre påskekyllingar me har arva etter svigermor. Det er rart å sjå hennar påskepynt i vårt hus. Dei som kjenner meg veit at det ikkje er noko overdriving at me har utruleg mykje me skulle ha ordna her i huset, og så har eg nokre skriveprosjekt… Ein liten tur til Bærum med varebil blir det og. Men akkurat nå består den førest utfordringa i å få skrivaren til å virka slik at eg kan skriva ut noko til sundagsskulen eg skal ha i morgon, og å få ordna litt forlenging av biblioteksbøker og betaling av rekningar…

I går hadde eg ein ny avtale med Statistisk sentralbyrå. Kvart år ringer dei og klarer å overbevisa meg om at eg må la meg intervjua til den store levekårsundersøkinga fordi det er så viktig at nokon let seg fylgja frå år til år… Eg trudde eg var litt mentalt førebudd, men klarte ikkje å hugsa kor dyr straum me har eller kva slags forsikring me har på huset. Derimot gjekk det opp for meg at eg er eit uvanleg lukkeleg menneske, eg kunne gi toppkarakter til nesten alle graderte spørsmål om kor godt eg trivdest på ulike livsarenaer, og kunne svara heilt ærleg på at eg nesten alltid kjende meg roleg og glad, at eg svært sjeldan var uroleg og trist og at eg i løpet av dei siste tolv månadane aldri hadde kjent meg heilt på bånn. Eg kjende meg takknemleg, og har gjort fint lite for å fortena det. Sjølv om mykje sjølvsagt heilt opplagd kunne ha vore annleis, så trivest eg faktisk i min eigen kropp og i mitt eige liv. Det kjennest nesten litt uanstendig å skriva det, og det betyr sjølvsagt ikkje at ein skal gi opp å endrast på ting som burde endrast på, «men alligavel»… Takk til «Statistisk sentralbyrå» som eg må innrømma at eg av og til føler meg nesten forfulgt av, fordi eg er så dårleg på å seia nei, og som straff for det må svara på dei mest utrulege spørsmåla. Eg veit ikkje om andre menneske har veldig avklarte tankar om kva tannkrem og vaskepulver dei vil bruka eller ikkje bruka, eg har det ikkje…

God påskeferie, alle saman.

Heidi

Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: