Gå til innhald

Morgon på Pilegrimsgarden

februar 26, 2014

image

Dette har så langt vore ein veldig god ide. Eg nyt å vakna i denne byen og ikkje ha noko som helst som må gjerast, bortsett frå det som skal skrivast, og strengt tatt så må eg ikkje skriva ein gong. Nå har eg rigga meg til med eit provisorisk skrivebord ved vindauget, og ser rett bort på Nidarosdomen. På biletet er han veldig godt kamuflert, men då eg nettopp hadde vindauget ope for å få inn frisk vinterluft, så høyrde eg klokkespelmusikk. Det kan godt vera det kom frå ei anna kyrkje då, veit ikkje om dei har klokkespel i domen. Kyrkjene ligg tett her i Trondheim sentrum.

image

image

Eg stod opp saman med han som skulle på kurs for å få ein felles frokost og maksimalt utbytte av dagen. I frokostsalen var det heilt stille, slik eg trur det er på tause retreat, eg veit dei arrangerer retreat her av og til. Ein mann sat heilt stille og åt frokosten sin og ei dame sat med den berbare PC-en sin og skreiv. Dama helste vennleg, mannen såg ikkje opp. Det vart nesten unaturleg å snakka der inne sidan det var så stille at alle ville høyra alt me sa. Etterpå vart eg sitjande litt å lesa aviser og drikka kaffi. Det var stille på ein god måte. Stille kan vera både godt og ubehageleg.

Eg har eit lite skriveoppdrag eg har lova å gjera, og så har eg tenkt å finpussa på salmen eg skreiv i går og kanskje skriva ein ny. Det kan lett bli litt diktskriving og. Når det nærmar seg lunsjtid vil eg ut på byen med skrivebok og kulepenn. I dag trur eg det får bli ei vandring på Bakklandet.

Sidan eg nå eingong er på ein pilgrimsplass, så kan dei som vil innvia dagen saman med meg og Charles Ringma få nokre gode og utfordrande ord med seg frå boka Den indre rytmen:

Siden vi bør være motivert av kjærlighet og ikke av plikt, må vi pleie den sårbare kjærligheten med stor omsorg. Å være i tjeneste for andre gir oss ikke den fornyelsen kjærligheten kaller oss til. Tjeneste er kjærlighet som strekker seg ut mot andre. Tjeneste er kjærlighet som gir seg selv. Det er bare i stillheten hos Gud at kjærligheten finner seg selv igjen. Der vokser den fram innenfra, mens kjærlighetens Gud steller godt med oss.

Charles Ringma.

Eg tenkjer at setningen Det er bare i stillheten hos Gud at kjærligheten finner seg selv igjen, godt kan opplevast provoserande. Her hos meg skal han få stå uimotsagd i dag. I alle fall frå mi side.

Ha ein fin dag, og nyt det gode livet har å by på. Det har eg tenkt å gjera.

Heidi

Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: