Skip to content

Flyktende ungdom

mars 1, 2014

London reklame med jente Leif

I dag fekk eg veldig koseleg besøk av ei venninne frå lærarskuletida, Janne. Me var veldig mykje saman då me gjekk på lærarskulen, etterpå har det blitt mest julebrev og eit og anna veldig sporadisk treff. I dag var ho på desse kantar og hadde tid til å treffa meg. Det var så fint å vera i lag. Eg forstod godt korfor eg haldt meg så mykje i lag med henne den gongen då, og er rart å tenkja på at då eg begynte på lærarskulen var eg ikkje eldre enn Halvard er nå. Eg var jo vaksen då… I alle fall like vaksen som nå… Føltest det som i alle fall.

Det er ikkje desse kjensgjerningane som gjer at eg har vald tittelen på innlegget, at eg eigentleg meinte flyktige ungdom, eller noko slikt… Overskifta er begrunna i at eg vil dra serien min med lyrikk frå bokhylla eit lite steg vidare. Dagens lyrikar, som kanskje i si tid var endå betre kjend som opplesar og skodespelar, heiter Claes Gill. Då eg begynte å bla i boka, oppdaga eg ar det var eit dikt der eg hadde eit forhold til. Diktet heiter «Flyktende ungdom», og eg hugsar det frå ein norsktime på vidaregåande skule. Eg veit ikkje heilt korfor, men eg meiner bestemt at akkurat denne norsktimen var me i eit auditorium i staden for i klasseromet vårt, og at norsklæraren vår, den alltid like dramatiske Øyvind Andersson med spisse sko og karakteristisk fippskjegg, framførte det med stor patos framme i auditoriet, før me vart oppfordra til å koma med vår meining om kva det handla om.

Flyktende ungdom
en hind
jaget av et kobbel
halsende hunder:

Den stolte Jæger
på post
mønstrer i kjølig
ro sine hender.

Claes Gill

Me fekk forklart at en hind var det same som ei rådyrho, og så skulle me diskutera kven som var den stolte jeger på post, og kven som var hundane. Eg synest framleis det er eit fint dikt, og tenkjer at det fine biletet som Leif nettopp tok på gata i London kanskje kan gje eit hint til kva eg tenkjer er noko av svaret.

Det er blitt mars, og nå er det vår og ikkje vinter, i alle fall ikkje i fylgje kalendaren. Våren er ei av mine tre favorittårstider, så nå gler eg meg. Me har fått lyset tilbake, i dag var det sol her, og i nabolaget har eg sett både snøklokker og klosterklokker. Visst skal våren koma.

Heidi

Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut / Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut / Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut / Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: