Gå til innhald

Vårlys

mars 18, 2014

flygande ender

Lys I

Lyset
ikke fuglenes sang
er vårens sendebud

løfter spiren
i sølvsilketråd
av stivnet jord

i stillhet
uten ord
kommer det
lengselen i møte

åpner mørkets lokk
lik et ordløst smil

B H Grau

Mjukt skodderegn har sildra mest heile dagen. Grått og vått med vårlys til. Me har vore ute og leika gamle leikar med førsteklassingane. Spelt med myntar, klinka kuler, gått på stylter og hinka paradis. Ungane likte det veldig godt. Eg spurde ein elev: «Kva var det aller kjekkaste?» «Å kasta med pengar,» svarte han. «Så fint,» sa eg. «Det gjorde me og då eg var liten, og det gjorde heilt sikkert bestefaren din og!» «Bestefar er død,» svarte guten, «men oldefar gjorde det nok, for han levde og i gamle dagar.» Eg for min del måtte prøva å gjenkalla reglane for klinkekulespel med eit hol og ein ring i grusen rundt. Eg trur eg klarte det sånn nokonlunde, men eg måtte forenkla det litt.

Det er og koseleg å sjå at elevane kosar seg med å leika butikk med medbrakt tomemballasje og leikepengar. Det er stor stas både å få jobba i butikken og å gå og handla. I dag har eg halde time om islan med pwerpointlysbilete og bønerop på CD-plate. Eg kosar meg veldig med å setja meg såpass grundig inn i ting at eg er i stand til å fortelja det vidare på ein måte som passar til førsteklassingar. Eg har stor tru på at skikkeleg informasjon lagt fram på ein varm og entusiastisk måte kan forebygga fordommar. Om eg alltid lukkast med målsetjingane mine er ikkje så godt å seia, men eg prøver i alle fall, og eg kosar meg med det. Viss eg ikkje haldt meg sjølv litt i øyrene, så kunne eg veldig lett blitt ein slik lærar som snakkar sjølv heile tida…

Og etter ein lang dag med førsteklassingar, så følest det nesten som eg er i lag med jamnaldrande når eg tek i mot sju 12-14 åringar for å ha skapande skriving i lag med dei. Når eg kjem heim ein gong ut på kvelden på tysdagane, så kjenner eg i kroppen at eg har brukt meg sjølv. Og etterpå er det nesten som om helga tek til…
Eg sluttar som eg begynte med eit dikt av B H Grau, som er henta frå samlinga «Min tid». Eg lurer på om eg arva boka etter svigermor og svigerfar. Eg veit ikkje kven som skjuler seg bak namnet og bokstavane, men skal prøva å finna det ut akkurat nå. Eg googlar og finn ut at vedkomande har skrive fleire lyrikksamlingar, men ikkje noko meir. Mystisk. Kanskje det er eit pseudonym, for boka eg har i hendene røpar heller ingenting om forfattaren. Men altså:

Lys II

Hvert sekund
i dagen
i natten
har lys

om mørket
du gjennomlevet
var tett
og alt håp var ute.

Lysglimt
ser du kun
mot det mørke

I glimtet
et ansikt
en venn

uten grenser
i tid.

B.H. Grau

a ved stranda Hå gamle Heidi

Heidi

Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: