Skip to content

Så lenge du kan le av det

august 11, 2014

image

I dag var livet nesten på dei vande hektene att, og me gløymde nesten at me har hatt ferie fram til i dag. Det var koseleg å klemma kolleger, drikka velfortent kaffi etter å ha stått i kaffikø og småhumra av vitsane på damedoen.
Overraskinga i dag var at dagen starta med ein time med ein standupkomikar som snakka om stamming og humor. Han var verkeleg flink. Det er aldri feil å le- Eit av sitata hans skal vera frå Bill Cosby og er om eg hugsar rett omtrent slik:

Du klarer alt så lenge du kan le av det.

fruktfatansikt

Og det trur eg han har rett i. Eit anna sanningsord som eg har høyrd ein annan plass er:

Den som har sjølvironi har alltid noko å le av.

image

Vår venn frå i dag morges meinte at kvinner har eit langt forsprang på menn når det gjeld å le av seg sjølv. Det ville jo vore fint for oss damer viss det faktisk er sant…

EPSON MFP image

Sjølvironi er ikkje alltid bare lett. Det er ikkje alle sanningar om ein sjølv som er like behagelege. Ein nær venn av meg sa her ein dag: «Veit du at du tek ganske stor plass når du er ute og er sosial. Du snakkar på utpust og innpust og andre må kjempa for å koma til orde…» Eg vart taus og mystisk resten av dagen, men det spørs om det var av varig karakter. I dag høyrde eg Helge Torvund på Pod-cast som snakka om at den finaste presangen du kan gi nokon er å lytta til det dei seier… Eit forsøk med alvorleg sjuke viste at det som hjalp dei mest ikkje var å få mange gode råd, men at nokon verkeleg lytta til det dei hadde å fortelja. Eg trur på det og…

Til mitt forsvar vil eg seia at eg er ganske flink til å lytta og. Eg gjer det ofte og med stor interesse både når det som blir fortald er retta mot meg og når det ikkje er det… Eg må bare hugsa å halda munnen lukka av og til… Tannlegen min seier at eg er den einaste pasienten hans som snakkar like godt med sånn avstøypningsutstyr inne i munnen som eg gjer utan. Eg forstod det som om det var vanleg at folk tagde stille den stunda dei hadde munnen full av metallbøylar og silikon. Eg spurde om me kanskje kunne visa det fram på sirkus eller noko, men det fekk eg ingen svar på… Men eg trur på far min som påstod at frå eg lærde å snakka som eittåring, så tagde eg sjeldan stille eit minutt om gongen til trass for at dei optimistisk dytta inn ein tutt, det hjalp ikkje-

image

Så unnskuld til alle dei eg har snakka i senk. Det er ikkje med vond vilje. Nå er den harde kvardagen her med striskjorte og havrelefse, og sjølvdisiplinerande aktiviteter på alle baugar og felt. Den som skal oppdra seg sjølv har alltid noko å fokusera på.

imageTrunchbull

Heidi

Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut / Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut / Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut / Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: