Gå til innhald

Skapar me oss små samfunn

august 12, 2014

image

Som små regjeringar og som mange administrerande direktørar for kvar våre filialar innan same store firmaet, sit me der i timevis og legg premissane for kvar vår vesle verden. Timeplanane var klare i mai. Nå skal dei fiksast på, flikkast på, byggjast ut og fyllast med innhald. Dei som ikkje har vore med på denne store kabalen, ville nok blitt overraska over kor mange faktorar som spelar inn. Kvar klasse er eit lite samfunn der vaksne går ut og inn. Nokre skal ha ekstra hjelp til lesing, nokre skal ha ekstra språkopplæring og morsmålsundervisning, nokre lærarar skal passa på å få alle ut av gymgarderoben før dei på eit gitt tidspunkt skal vera klare til matematikkundervisning i eit anna klasserom, og nokon må få tid til å svelgja ein kopp kaffi og gå på do før dei er klare for vakt i skulegarden, samtidig som sistemann av elevane har fått på dress og lue og funne gummistøvlane sine i skogarderoben. Alt skal tenkjast ut, og det skal leggjast opp til smidigare ordningar for det meste. Alle skal få det mest mogleg optimalt, og elevane skal få dagane sine så godt tilrettelagt som det kan la seg gjera. Me sjonglerer alle dei vaksne sine timeplanar, og alle elevane sine behov, men det går aldri heilt hundre prosent opp. I neste veke er det nesten sikkert at nokon med rette seier: Det gløymde me å tenkja på.

Det var enklare før, for hundre, eller rettare sagt tjueni år sidan, då eg begynte å jobba. Då var me kongar og dronningar i kvart vårt vesle land, og kunne leggja premissane sjølv sånn etterkvart. Me hadde ikkje spesielt tett samarbeid mellom parallelle klassar ein gong. Men alt var ikkje betre før, tvert om, mykje er mykje betre nå. Du all verda så gode me er i lag når me bare får systema opp og gå, og alle kan bidra med det me er flinkast til og verkeleg lena oss mot einannan når me treng å tenkja klokt i saman. Nå skal me bare tenkja strukturar i halvanna døgn til, så skal me gjera det som er det spennande og kjekke, me skal fylla systema våre med sprell levande ungar, og i beste fall nyta synet av alle dei strukturelle tannhjula som sviv som dei skal. Om dei ikkje gjer det, så skal me ha vit til å gjera det verkeleg viktige uansett, møta ungane med varme og respekt. Resten går seg til…

Eg må innrømma at etter mange rundar med timeplanar, og ein innleiande runde med førebuande personalrevy, så var eg klar for sofaen. Det var katten og. Ein kan velja å kalla katten vår for usedvanleg kjælen eller ubegripeleg fordringsfull. Det blir eit definisjonsspørsmål. Ho har i alle fall veldig mjuk pels og kan mala veldig høgt. Og ho let seg rett og slett ikkje avvisa…

image

Det har regna så heftig i ettermiddag at om ein ikkje visste at det skulle vera sommar lenge endå, kunne ein bli lurt til å tru at det var haust. I morgon blir det opphald att, seier dei.

Heidi

From → Kattar, Skule, sommar

Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: