Skip to content

Den nest siste dagen i året

desember 30, 2014

image

 

Den nest siste dagen i året tek eg av meg hatten for alle dei hjartevarme, hjelpsame og snille menneska som jobbar på sjukeheimar. Eg har besøkt ganske mange av dei eg har vore glad i på sjukeheimar gjennom åra, og eit gjennomgåande inntrykk er at eg beundrar dei som jobbar der for humør, velvilje og pågangsmot. At dei ofte har det mykje travlare enn det som godt er, er ein heilt annan historie.

Me hadde bestemt at me ville besøkja farmor ein dag i romjula. At ho plutseleg datt og brekte armen på julaften,  gjorde at ho fekk bruk for eit opphald på sjukeheimen, så i dag vart det der me måtte besøkja henne.

Ute var det skikkeleg grått i dag. Landskapet me kjørde gjennom var sveipt i grå skodde, og det var plussgrader ute. I nordfylket var det mykje meir snø enn her, så det eit grått og kvitt vinterlandskap me kjørde gjennom. Kystlandskapet er vakkert likevel, og eg skulle gjerne teke fleire bilete langs vegen. Me fann ut på førehand at den ladestasjonen me passerte ikkje hadde ladeuttak til vår type el- bil, så me tok ikkje sjansen på å reisa på langtur med den nye bilen.

 

image

Me kom fram til sjukeheimen, og farmor kunne ta i mot oss sitjande i stolen på romet sitt. Betjeninga kom inn med kaffi og heimebakte julekaker, og er det noko mi farmor set pris på, så er det å ha både kaffi og noko godt å by på. Me hadde eit par fine timar i lag, og eg tenkte som eg har tenkt før, ein bør ha mykje humor, ein viss mengde tålmod og rimeleg sterk rygg for å bli skikkeleg gammal. Det er ingen spøk å brekka armen mindre enn ein månad før nittiåtteårsdagen sin, då treng ein i grunnen ein fungerande høgrearm meir enn nokon gong.  Det er godt å sjå at ho blir teken godt vare på både av familie og helsepersonell.

Dagsrevyen sin årskavalkade har stått på i bakgrunnen her, og akkurat nå kjem framståande nordmenn med sine ynskjer for det nye året. Det blir ikkje lagt skjul på at 2014 på mange måtar har vore eit utfordrande år for jorda vår. Må me alle gjera vårt for at 2015 skal bli eit godt år. Når det hjelp dei store linjene som krig og fred og global miljøpolitikk, er det sikkert mange som kjenner seg små akkurat som eg gjer, men verda er befolka av små menneske…  Og i det små kan me alle gjera ein stor forskjell gjennom å ta oss godt av kvarandre. Eg håpar me bestemmer oss for å gjera akkurat det. Og det vil alltid vera nokon som treng det ekstra mykje. Gjennom eit livsløp vil dei fleste av oss i korte eller lengre periodar vera blant dei som treng litt ekstra hjelp og støtte. Eg håpar me ikkje får det så travelt me oss sjølve at me gløymer å sjå kvarandre.

Medan det framleis er jul vil eg sitera ei linje frå Eyvind Skeie sin fine adventsalme:

«Må jord og himmel møtes, et lys er tent for det.»

Ha ei god avslutning på året, alle saman.

Heidi

 

 

Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut / Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut / Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut / Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: