Skip to content

Sol i ansiktet i dag og…

juli 23, 2015

image

I alle sol i ansiktet i deler av dagen. Denne dama kom heim etter fire veker i Spania der gradestokken hadde vippa rundt førti grader ein del av dagane.  Det var nok litt kaldt for henne å drikka kaffi ute i tretten-fjorten grader, så etterkvart gjekk me inn. Det var fint å få ein dag i lag før me set oss på flyet i morgon for å dra til Latvia. Det som gleda meg meir enn noko var at ho tok seg tid til å leika konsulent på diktmanuset mitt. Nå har tre personar lese gjennom det, så nå trur eg at eg tek sjansen på å ferdigstilla det når eg kjem heim att. Eg er heilt avhengig av at andre les det eg skriv og melder tilbake om kva dei ser og ikkje ser. Akkurat den biten var tryggare før me begynte å gje ut ting på eige forlag. Dei heilt ekte forlaga har nemleg flinke konsulentar som er til god hjelp. Dei fleste har sikkert opplevd å levera ei eksamensoppgåve heilt tom i hodet og ute av stand til å vurdera kor godt eller dårleg det ein har prestert vil visa seg å vera. Nesten akkurat same kjensla er der ved ferdigstilling av eit manuskript. Eg veit ikkje heilt om det er godt eller dårleg. Då er det fint å kunna lena meg mot andre.

image

Eit av dei små store små spørsmåla er korfor dyra som høyrer huset til alltid stryk seg opp mot Torhild og helst vil sitja i fanget hennar. Eit sjarmerande svar kunne jo vera at det er fordi dei kjenner på seg at ho er eit godt menneske. Problemet er bare at fascinasjonen ikkje er heilt gjensidig. Torhild og eit par av dei andre venninnene mine, har den merkelege eigenskapen at dei helst ikkje vil ha dyr nærare seg enn to meter. Løysinga blir av og til å sleppa dyra ut og lukka døra eller å gå ut sjølv og la dyra vera inne…

image

Eg har skrive litt og i dag. Noko som kanskje blir ei salme sånn etterkvart. Eg skal jobba litt meir med ho nå snart før eg går inn for landing av arbeidsdagen med tilhøyrande pakking av koffert. Dagens store overrasking var at Halvard plutseleg stod i døra. Han har sommarjobb i Oslo. Me visste han skulle heim ein tur, men trudde ikkje det var før i neste veke. Det var ikkje verst at me fekk treffa han i nokre timar i alle fall. Utflytta ungar på besøk er gode greier.

image
Bilar er ikkje heilt mi greie, så det kjem det sjeldan på sida mi. Ein el-bil må det vel kanskje likevel vera plass til, i allefall når eigaren er så openlyst stolt over køyretøyet sitt… Det var kjekt å leggja ut mange solbilete. Nå er det knappe to veker i dei baltiske landa som står for tur. Tida spring litt framfor sjela mi, det har ikkje gått opp for meg at eg skal ut og reisa att. Eg gler meg til Baltic air har teke meg trygt fram ein gong i morgon. Flyturar er ikkje yndlingsaktiviteten min, så når det gjeld akkurat det ville det kosta meg lite å vera miljøaktivist. – Men eg likar meg alltid så snart flyet har landa. Noko eg gker meg til er å skriva reiseskildringar på bloggen min. Det er noko av det kjekkaste eg veit.

Heidi

Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut / Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut / Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut / Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: