Gå til innhald

Ventspils, Latvia – reisedag 2/13

juli 25, 2015

image I dag vakna eg med glad forventning til ein ny og spennande dag. Ute var det varm og fin sommar, det vil seia rundt tjue grader og sol. Me spør ikkje om meir. Dei melder om ein kald og grå sommar her i Latvia og, men det kan tenkjast dei legg lista ein annan plass enn oss. Me gjekk ned i spisesalen på hotellet til avtalt tid klokka ni, der var det dekka eit bord, – til oss, og to damer stod og venta og lurte på om me ville ha kaffi eller te. På bordet stod det eit fat med brødskiver, lyst brød, og sånn veldig mørkt, litt søtt brød med malt og karve, som eg hugsar frå i fjor. I tillegg var det eit lite stykke formkake til kvar. Me tenkte at det kanskje var frokoste, men stussa litt over at det ikkje var tallerkenar. Då kom dei berande på kvar sin overfylte frokostasjett. image image     Me er godt oppdrogne til å eta opp maten vår, men her måtte me gje opp til slutt. Det som var veldig koseleg å observera var at det i eit hjørne av spisesalen var leiker og biletbøker. Eg gler meg alltid over å oppdaga at det er tilrettelagd for at barn skal kjenna seg velkomne. image   Me bestemte oss for å starta dagen med å dra tilbake til Roja, der me ende opp med å ikkje finna overnattingsplass i går. På vegen dit måtte me stoppa for å fotografera både storkar og blomar i kornåker. Jenta på hotellet fortalde at det ikkje er så lenge til storkane reiser sørover att. Nokre somrar dreg dei alt i slutten av juli. Det er ubegripeleg at dei vågar seg i veg på skikkeleg langtur med ungar som nesten nettopp er blitt flygedyktige. image   image For å koma ned på stranda i Roja måtte me gå over ei bru der kjærestepar hadde hengt opp hengelåsar som eit symbol på forholdet deira. Me får håpa det går bra med både Dina og Andis og dei andre. Eg lurer på om dei kastar nøkkelen i elva etter at dei har låst han fast eller om dei gøymer nøkkelen i lomma i tilfelle dei ein mørk kveld må snika seg ned og fjerna låsen… Nede på stranda var det fint med benkjer, leikestativ og skulptur. Eg måtte ut og vassa litt. Det var veldig langgrunt, så vatnet var ganske behageleg. image   På den andre sida av ein lang molo var det ei lita havn med fiskebåtar. Mange var ganske rusta og stygge, men på same måten som husa likevel ganske sjarmerande… image   Me bestemte oss for å kjøra vidare heilt opp til nordspissen av landet mot Rigabukta. Eg trur det heitte Korla der, men skal sjekka det på eit kart i morgon. image   Der var det skog heilt ut til spissen ut mot havet, og turstier som folk kunne gå på gjennom skogen og opp på knausane. Der var det og sett opp eit utkikkstårn som ein kunne klatra opp i for å få god oversikt og utsikt. Frå eit platå gjekk det trapp ned til stranda. Der stod det skilt om at havet ved høgvatn kunne gå heilt opp til platået. Det stod og bilete av ulike sel-artar som kunne koma inn på stranda og eit forbodsskilt mot å klappa selar. Me såg ingen selar… Derimot såg me hestar og menneske som bada… image Etterkvart vart det på tide med lunsj. Det var ikkje veldig mange kafear på denne yttervegen mot havet, men me fant ein utandørskafe i Korla. Framleis mett etter den store frokosten bestilte eg ostetallerken med brød. Eg  fekk nesten sjokk dø eg såg kor stor han var, eg må viss begynna å spørja om kor store porsjonane er. Osten var kjempegod, men sjølv med hjelp frå Leif var det heilt umogleg å eta det opp, dette er ikkje akkurat ei vanleg problemstilling for meg, så det er i og for seg ei interessant problemstilling å føla på kroppen…   image   Turen langs kysten vart ganske lang og vegen var ganske smal. Overalt var det sykkelturistar. Det var interessant å leggja merke til at ingen brukte hjelm, nesten alle sykla i vanlege klede i oppreist stilling, altså ikkje liggjande flate over styret… Veldig mange hadde ikkje racersyklar, og dei fleste hadde oppakkinga i sykkelkorger på styre og bagasjebrett og i ryggsekkjer. Eg la og merke til ein for meg ny type fotturist, folk som i tillegg til eller i staden for å ha bagasjen i ryggsekk, gjekk og kjørde bagasjen sin i bagasjetriller a la barnevogn. Det må jo gå greitt på flate vegar, men vera nokså upraktisk på turar i fjellet eller i ulendt terreng. Det som var litt synd med denne vegen var at det nesten heile strekningen var skog mellom havet og vegen slik at ein måtte ta små avstikkarar for å sjå kystlinja og sjøen. Nå blir dette innlegget så stort og uhandterleg at eg ser at eg må skriva eit blogginnlegg til for å få med alt eg har lyst til å fortelja i dag… Heidi

From → Mat, Natur, Reiser, sommar

Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: