Gå til innhald

Sundag i Segulda, Latvia – reisedag 3/13

juli 26, 2015

image

Det et dei små, smale vegane det er kjekkast å køyra på. Dei med masse blomar i vegkanten, gulnande åkrar, malingsslitne små gardar og store høyballar som ikkje er pakka i kvit plast. Dei med masse storkar, der nokre framleis er i reira medan andre reir står tome fordi ungane og foreldra har forlate dei. Slike vegar køyrde me på dei første timane i dag, og med jamne mellomrom stansa me bilen for å fotografera litt. Då me endeleg fekk radioen til å virka var det me tilfeldigvis hadde klart å finna ein lovsongskanal som spelte amerikanske og latviske lovsongar nonstop. Det kunne jo passa godt på ein sundag, og stemde i grunnen sjela til andakt og ettertanke.
image

Seinare kom me inn på ein større veg som mellom anna førde oss gjennom Riga, som me bare fekk ein bittelite glimt av i dag. Dit skal me tilbake når me ikkje har leiebil lenger. Målet i dag var Segulda, ein by me hadde fått anbefalt, han ligg litt opp i høgda. Me hadde fått det for oss at Segulda skulle vera ein gammal middelalderby. Det stemmer ikkje så langt me har sett til nå. Segulda er ein fin plass, men heilt annleis enn me hadde forestilt oss.

image

Rett ved sida av hotellet vårt ligg det fleire konditori. Me gjekk inn på eit av dei for å få oss litt lunsj. Det vart utruleg trongt der inne etterkvart. Me kjøpte oss salat og sat der og beundra alle dei fine kakene i monteren. Dei nærast på biletet er ein slags sjokoladekaker pynta med levande kornblomar. Det såg ut som om det var populært å gå på konditori og eta fine kaker på sundagen. I dag stod me i mot, men me må nok prøva ei skikkeleg latvisk kake ein dag.

imageDetviste seg at Segulda kanskje meir enn noko er ein by for friluftsliv, fotturist, sykkelturar, sport og spenning. Me vart anbefalte ei gangrute for å få med oss litt av det området hadde å by på. Plutseleg kom det gåande ein sporty gjeng i russiske treningsdrakter som såg ut til å vera ein eller annan form for toppidrettstrupp, me fann ut at me kunne gå bak dei for å finna ut kva dei var på veg til, men me haldt ikkje fylgje så veldig langt.

Visst fann me fram sjølv. Me kom raskt opp på ei høgde der ein kunne kjøra ein slags skiheis ned til dalen, eller gondolbane over elva langt der nede. Det var og mogleg å kjøra på ein slags einspora bob- bane ned frå høgda, henga etter armane i ein slags taubane, sykla på line, eller ta ein tur i eit stort pariserhjul…

imageDetser ikkje så frykteleg høgt ut, men det var høgt nok til å vera heilt uaktuelt for meg. I staden engsta eg meg litt over at femåringar fekk køyra aleine utan annan sikring enn den metallbøylen Leif held seg fast i. Eg såg og ein far som køyrde med toåringen sin og opna Bøylestad heilt opp ti meter før dei var framme… Men det er sikkert eg som er galen…

imageimage

imagePå vegen ned beundra me fleire av desse vakre og falleferdige husa, og beundra dei fine blomane både i hagar og parkanlegg.

Og nå ser eg at det må bli del to i dag og… Dokumenta blir så tunge å arbeida med når dei blir så store som dette… Så viss du vil hengja med meg gjennom dagen, så må du rett og slett over på del to. Og eg som hadde tenkt å begrensa meg litt i dag…

Heidi

From → Uncategorized

Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: