Gå til innhald

Aleine heime – Jurmala, Latvia

juli 29, 2015

image

Me er tøffe på kvar våre måtar. – Og høgst sannsynleg så er me alle nokså lite tøffe på kvar våre måtar. Det er bare ikkje kvar dag me snakkar høgt om det. Min reiseoperatør, ektemann og bestevenn er tøff på måtar eg ikkje ville drøyma om å vera det. Han er opprømt og glad når han får pakka ryggsekken sin med ein tannkost og eit minimum av klede, samt nokre tunge fotolinser for å dra til Bolivia eller Brasil og vandra omkring der i Langtvekkistan mutters aleine i tre- fire veker. Få ting ville vera meg fjernare for å seia det sånn. Eg er glad i å reisa, men det må vera nokon der å dela opplevingar med, nokon ein kan gå seg villt i lag med når eg ikkje finn vegen, nokon som registrerer det dersom eg blir knivstukken på gata eller får hjarteinfarkt på hotellromet…

Eg trur eg er eit ganske tillitsfullt og avslappa menneske, men samtidig har eg nok fantasi til at katastrofetankegangen alltid er ein halvmeter frå meg. Eg har diskutert med Leif, og min teori er at det er fleire som liknar meg enn som liknar han på dette feltet… Eg reiser svært gjerne aleine for å besøkja kjære venninner i Bærum, på Røyse eller i Hønefoss, men til og med ein helgetur til Trondheim for å bu aleine på hotell fristar meg lite…

Nå i føremiddag øver eg meg litt. Leif har dradd til flyplassen for å levera leiebilen. Samtidig skal han ordna nokre tog og bussbillettar i Riga, så eg har føremiddagen for meg sjølv i Jurmala. Eg har bedd han leggja flybillettane att på hotellromet, men eg lurer på om han har gløymt å ta passet mitt ut av veska med viktige dokument. Eg har bedt han kjøra forsiktig og passa godt på seg sjølv, samtidig som eg har katastrofeplanane klar i hovudet om korleis det er klokast å gå fram for å ordna det praktiske dersom han kjem i ei trafikkulykke og for eksempel hamnar på eit eller anna sjukehus. Akkurat som om det er slikt ein kan tenkja ut på førehand… Eg ler litt av meg sjølv, og er i grunnen ikkje så frykteleg engsteleg. Nå skal eg ta meg ein tur ut og kikka på livet heilt aleine… Og tenk kor lita verda er. Det er merkeleg at de som les dette bare er eit tastetrykk unna. Du all verda så mange gode råd eg ville kunna få dersom eg plutseleg skulle trenga det… Ha ein fin dag alle saman, i trygge eller utrygge omstendigheiter. Gud breie sin fred omkring oss.

image

Heidi

Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: