Gå til innhald

Rigafiffen på begynnelsen av 1900- talet

august 4, 2015

I dag starta me dagen på «Art noveau- museet.» Det er den stilretningen me pleier å kalla Jugendstil i Norge. Museet var rett og slett ein autentisk Jugendstil- leilighet frå først på 1900- talet. Her var det møblert akkurat slik det var i denne perioden. Det var utruleg fint der, og alle detaljar var tatt vare på. Det var ferske grønsakar på kjøkkenet, frisk frukt i fruktskålene og nyskorne blomar i vasan, for det meste store liljer. Etterkomarane til dei som opprinneleg budde der, var tekne med i prosessen for å få det mest mogleg rett. På gamle familiefoto frå svigerfar min sin familie ser det faktisk ut som om interiør og livsstil kunne ha likna svakt på dette. Svigermor sin familie og ikkje minst alle greiner av min eigen levde i heilt andre verdanar, men det er og blir ein heilt annan historie. Noko av det kjekkaste for små og store museomsgjesterimagevar forresten at i siste del av utstillinga kunne ein få prøva tidsriktige hattar og kappar og fotografera seg med desse…
imageimageimage image imageEr det ikkje flott, vel? Vindeltrappa opp var og veldig imponerande.

image

Etterpå gjekk me for å oppleva den russisk ortodokse katedralen, som ragar mot himmelen med flotte gullkuplar.

imageDå eg tende lys kom det inn ei lita gammal dame i litt fattigslege klede. Ho tok dei lysa som hadde brent lengst ned ut av lysgloben og søkte dei. Ein gong var eg sikker på at ho kom til å brennande seg skikkeleg på fingrane. Så bles ho dei ut. Først vart eg veldig nyssgjerrig på korfor ho gjorde det. Hadde ho ikkje råd til å kjøpa lys og ville ta dei med seg for å tenna dei seinare. Eg såg kva ho gjorde etterpå og oppdaga at ho kasta lysestumpane i ei bøtte. Kanskje det var ei oppgåve ho følte ho hadde for kyrkja og for Gud å rydda i lysa? Kanskje det til og med var ein reell oppgåve? Ikkje veit eg, men ho gjorde det med stort alvor som var det blitt betrudd henne eit stort ansvar. Eg såg ingen grunn til at dei ikkje kunne få brenna ned av seg sjølv, men kva veit eg?
image imageMin eventyrar og Askeladd av ein reisekamerat hadde høyrt om eit stort loppemarked i ein russisk bydel, og dit ville han gjerne. Me brukte ein del tid på å venta på rett buss, så reiste me dit. Det var rett nok eit stort område, men det får vel kanskje kallast eit bruksloppemarked. Det var bod på bod fulle av rustne skruer, gamle hekksakser, ståltråd, mutterar, gamle bilmotordeler og skiftenøklar. I ei og anna bod kunne ein og skaffa seg ein gammal fillete russisk eller latvisk militæruniformstrøye eller ein medalje frå militæret. Det kreative innslaget var figuren over som nokon hadde laga.

image

Og sjå for eit scoop mellom andre gamle plater og bøker… Me kjøpte ho ikkje, sjølv om både Halvard og Sunniva samlar på vinyl… Til gjengjeld fekk kjærasten min gjera ein god handel ved å kjøpa ein halv rull godt brukbar gaffateip for nesten ingen ting. Så var han fornøgd.

Me kikka oss om etter ein stad å kjøpa mat, men området var viss kjemisk reinska for kafear. Til slutt fekk me kjøpt banan, drikke og ein liten boks pringels på ein liten butikk med russisk butikkskilt. Rett over gata var det ei russisk ortodoks kyrkje. Eg såg fleire menn med arbeidsklede på og matpakke i handa gå inn dit. Eg tenkte at det var då utruleg fromt å bruka matpausen sin  på eit kyrkjebesøk. Me måtte inn og sjå. Den veldig søte dama som stod der og selde vokslys snakka mest ikkje engelsk, men ho fekk ein mann i arbeidsklede til å hjelpa seg å forklara på veldig stotrande einordsengelsk at bare ein liten del av kyrkja var open på grunn av restaurering. Eg skjøna at dei arbeidsklede mennene var dei som jobba med kyrkjerestaurering. Dei brukte eit lite rom i kyrkja som pauserom. Eg såg at fleire av dei korsa seg då dei gjekk inn og bøygde seg for eit av ikona, så eit lite innslag av det heilage opplevde dei kanskje i matpausen likevel…

Nå har me trava byen på kryss og tvers i to dagar, og føtene er trøytte og litt såre. Dette er den desidert varmaste sommerdagen me har opplevd i år. Dersom vêret er like fint i morgon, kan det vera at me brukar den siste heile feriedagen på å dra på badetur til Jurmala. Det er veldig mange fine parkar her der folk kosar seg i finveret. Eg sluttar med nokre parkbilete. Mennene på det eine biletet spelar sjakk. Det var tydelegvis ei fast plass der folk, spesielt godt vaksne menn tok med sjakkspelet sitt for å møta andre spelarar. Leif gjekk bort for å kikka, og fekk straks tilbod om eit parti sjakk. Eg meinte at det måtte han få med seg, men av ein eller annan grunn ville han heller til hotellet for å kvila.

image

imageimageHeidi

Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: