Gå til innhald

Luke 23 Mens eg ventar

desember 23, 2015

Eg sit her ved eit rotete skrivebord og ventar på at karamellpuddingen eg har gjort eit forsøk på å laga fråå botnen av, skal stivna i vannbadet sitt i steikeomnen. Eg begynner å bli skeptisk til at det skal koma til å skje i det heile tatt, men me får gje han ein halvtime til.

Eg sit her i raudstripete forkle som det står «God jul» på. Dagen har gått med på å få dei siste prosjekta nokonlunde i havn, det er ganske koseleg å halda på med lyden av juleprat og julemusikk på radioen.

I morgon har eg tenkt å ha tid til å slappa litt av, veldig mange julaftenar har eg knapt nok vore nedpå ein stol eller noko liknande. Då føler eg at eg går litt inn i rollen som sånn litt karikaturaktig stressa kone. Eg får beskjed her heime at eg ikkje må stressa, då seier eg litt sursøtt at eg stressar ikkje, eg bare får unna alt som må gjerast. Og visst hjelper dei til, det skal dei då ha..

Eg kjenner at jula framleis er ei litt kjønnsdelt greie der veldig mange kvinner nesten går på hendene om natta den siste veka, medan mennene irriterer seg litt over at lista blir lagt så høgt. Sjølvsagt er dette ei grov forenkling, og i vårt hus er me meir likestilte enn dei fleste heimane eg veit om. Min kjæraste handlar, lagar mat og ordnar opp minst like mykje som meg i kvardagen, men akkurat i jula gjer eg eit ikkje heilt vellukka forsøk på å vera veldig husmoderleg. Eg vil jo så gjerne at alt skal bli heilt vidunderleg og at alle skal nyta at det er jul… Og jul blir det jo. Kanskje er eg urimeleg når eg mistenkjer at dei fleste som kjøper julegavar på Statoil på julafta klokka fire er menn?

Og korfor ikkje. Julegavar frå Statoil klokka fire kan sikkert fungera utmerka det… Og sjølvgode husfruer som trur det er dei som har kunnskapen om korleis det skal stellast til jul kan utan tvil vera ei pest og ein plage for sine omgjevnadar. Sjølv om det på sett og vis er gjort med kjærleik.

Då me hadde små barn tenkte eg at det måtte vera litt trist å feira julafta utan barn. Nå har eg ombestemt meg. Jul med vaksne barn er flott. Eg gleder meg til i morgon. Då skal eg vera så avslappa så…

Nyt morgondagen, kjære medsøstre og ikkje stress livet av dokke. For å vera rettferdig må eg med ettertanke melda at eg om nokon burde vera forsiktig med å kjønnsrollefordela. I heile barndomen vart julemiddagen laga av min «forutforsitid morfar» som dagleg kokte middag og stod for alle innkjøp. Og pinnekjøtet har i alle år blitt laga av far, bortsett frå for to år sidan, då skulle me gjera det sjølv og det smaka på ingen måte som det far har pleidd å laga. Men i morgon, ja då skal det nok bli gode greier.

Heidi

 

From → Uncategorized

One Comment

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: