Skip to content

Helsing frå første juledagen 2015

desember 25, 2015

imageOppdraget eg fekk av meg sjølv er utførd-, eg har skrive blogg kvar dag i adventstida- Nå er dette så innarbeida at eg får viss trappa litt forsiktig ned og skriva litt i dag og…

I dag var det dagen for juleselskap med dei i familien som ikkje har stukke på cruise i Karibien, og føremiddagen gjekk med til ein koseleg frokost, og så til å ordna i stand til julelunsj. Leif hadde stått opp før oss og hadde rundstykka klare. Heldigvis hadde eg alliert meg med Sunniva som på biletet er i ferd med å blanda pastasalat. Eit triks er å bruka frøa frå eit granateple i salaten, det blir veldig godt. Etterpå laga ho pesto av parmesanost, soltørka tomatar, olje og cashewnøtter, og så bakte ho to focacciabrød, veldig vellukka alt saman. Her i huset treng det ikkje å vera bare tradisjonsmat sjølv om det er jul.

Sjølv gjekk eg i gang med å laga eggerører og ein gigantisk porsjon karbonadar. Datoen på pakninga var ikkje overskriven, og kjøttdeigen lukta heilt som vanleg. Då eg skulle smaka, syntest eg likevel at det var ein litt rar smak på karbonadane. Eg delte ut smaksprøvar til Leif og Sunniva som meinte at det smakte heilt ok. Sjølv vart eg litt bekymra og såg for meg scenarioet der alle forsynte seg og ikkje våga å seia i frå om rar smak, åt for å vera høflege og vart liggjande med matforgiftning resten av ferien… Kanskje kjøtdeigen hadde kome for seint i kjøleskapet?

Det ende med at eg sa at ingen måtte eta viss dei syntest at det smakte rart. Heldigvis hadde me både røykelaks og spekekjøt, ost og kjeks, lefse og gomme og småkaker og desserter og frukt, så ingen kom vel strengt tatt til å gå svoltne frå oss uansett. Eg er oppteken at det er forkasteleg å kasta mat unødvendig, samtidig som eg er smånevrotisk på å tenkja at mat kan vera dårleg… Det er heilt klart eit luksusproblem. Mange menneske er sjeleglade for i det heile tatt å ha noko å setja på bordet når det kjem folk innom dørene.

image

Eg hadde kjøpt inn multesyltetøy til multekrem som jo høyrer saman med krumkaker, men eg bestemte meg for at det var betre om gjestene kunne hjelpa til med å eta opp riskremen og karamellpuddingen frå i går. At jula er ein overdådigheitsfest er vel gammal norsk tradisjon, og eg har i grunnen ikkje dårleg samvit for det dersom ein klarer å leva nokonlunde nøkternt og enkelt resten av året…

Det var forresten kjempekoseleg å ha litt tid i lag med familien. Då gjestene skulle heim, tok me på oss regnklede og gjekk ein tur i lag med dei. Det var godt å få litt luft og ein tur, og regnet som hadde bøtta ned tidlegare i dag tok rett og slett ein pause. Då me hadde rydda tenkte eg at «Nå begynner feriedelen av juleferien, den delen som kanskje kan viast til slaraffenliv og roleg pust. Eg innleia dette kapitteleg med å bli sitjande i lag med Sunniva og gjesten hennar, Olav, som tok turen bort til oss og spela brettspel. Me sat i mange timar. Det var herleg avslappande. Nå har eg ikkje lyst til å gå og leggja meg sjølv om klokka er ein time inn i annan juledag allereie. Kjensla av at eg ikkje skal vekkjast av vekkarklokke i morgon er svært luksusaktig.

Eg har fått lesestoff i julegave som eg ikkje har fått tid til å begynna på: magasinet «Juleroser», som Herborg Kråkevik er initiativtakar til og redaktør for, og den nye boka om Jesusbevegelsen i Norge, som eg i farten verken hugsar tittel eller forfattar på, som eg har hatt lyst til å lesa. Eg gler meg til å gå i gang med begge prosjekta. Det kan tenkjast at det blir i morgon…

Heidi

 

 

From → jul, Mat, Uncategorized

Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

w

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: