Skip to content

Luke 14-2016

desember 14, 2016

Kanskje litt for ofte ser eg på verda som ein stor absurdteaterscene, der dei mest surrealistiske ting utspelar seg. Her er to innslag som ville passa inn ein slik stad; hundebunad frå bunadavdelingen på Garborgsenteret, og ein fin utstillingsfigur frå kjøpesenteret Kvadrat.

I dag var me på besøk med heile fjerdetrinnet på Garborgsenteret, dei hadde program for oss i tre timar. Elevane fekk høyra om Arne Garborg sin barndom, noko mange av dei var ganske godt oppdaterte på, dei fekk sjå film om då Linus i svingen og vennene hans gjekk julebukk, dei fekk gå ei løype inne på senteret der dei på ulike måtar skulle læra ting om Arne Garborg, og der dei mellom anna fekk laga rare dikt ved å snurra på ulike ringar i eit diktjul. TIl slutt fekk dei kle seg ut i bunadar og gamle klede og dei fekk leika på Garborgsenteret og biblioteket. Så heldige me er som har slike kultursenter så nære, og som tek i mot oss så gjestfritt. Garborgsenteret ligg i same bygg som biblioteket, og biblioteket på Bryne er verkeleg eit mangfoldig allbrukssenter med vidopne dører og veldig imøtekomande personale.

På slutten av arbeidsdagen rakk eg eit kurs på kompetansesenteret oppe på gamle Bryne vidaregåande. Det var og veldig bra. Dette var med andre ord den store senterdagen.

Tilbake på skulen venta den siste utviklingssamtalen, dei samtalane me har to gonger i året med elevar og føresette. Denne samtalen var blitt utsett på grunn av sjukdom. Eg synest i grunnen at slike samtalar er ein veldig triveleg del av lærarjobben. Det er interessant og meiningsfylt å bli betre kjend med foreldra, og å samarbeida tett med dei.

Medan eg gjorde klar til samtalen var det så fin solnedgang og blåtime utanfor skulebygget at eg måtte fram med mobilen for å fotografera litt.

Klokka ti over halv fem vart eg henta av Ingrid. Så reiste me inn på Kvadrat for å eta middag saman og samarbeida litt om nokre julegavar. Det er litt trist at barna blir så fort store, men til dei som framleis ikkje har nådd det stadiet at barna flyttar ut, så kan eg koma med den trøysta at det å ha vaksne barn og er veldig triveleg. Heldigvis har to av dei busett seg i nærleiken, og dei to andre kjem snart heim på juleferien.

Nå må eg sjekka om dei to bretta med safranbiscotti som står til tørk i omnen er klare snart slik at eg kan få lagt meg…

Heidi

From → Uncategorized

Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut / Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut / Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut / Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: