Skip to content

How many times can a man turn his head

november 21, 2017

pretending he just doesn`t see?

220E44FE-5C05-4E50-A549-B125ADA6E79A

Eg har eit lite «friminutt» på skulen mellom jobben og kveldsjobben og sit her og filosoferer litt. Eg har akkurat lagt siste hand på manus til tiandeklasseforestillinga, og klokka åtte i kveld skal eg møta ungdomane i manusgruppa for å sjå om me går for det akkurat slik, eller om me skal forandra på noko. Den nest siste songen i musikalen er «Blowing in the wind,» og hovudpersonen, ei jente på 16 spør publikum om det bare er slik med menneske at dei gjer feil om att og om att og ikkje har evna til å læra eller forandra seg…

Kva manuset eigentleg handlar om er litt hemmeleg, så det skal eg ikkje skriva om her, men akkurat som før så er eg imponert over sekstenåringar sin evne til refleksjon og kreativitet.

På sundag var eg på kveldsgudsteneste og høyrde Jørn Lemvik, generalsekretær i Digni, snakka om menneskeverd og at mennesket ikkje er til sals. Eller er det det?
Bokstaveleg talt blir menneske selde både som banrebruder og prostituerte og til og med som slavar. Han brukte strofa over som eit spørsmål til dei som var i kyrkja. Kor lenge kan me snu oss vekk og ikkje reagera på uretten i verda. Eg har tenkt mykje på kor lite me høyrer om dei mest forferdelege ting som skjer i land som ligg langt vekke frå oss. Me reagerer når onde og vanskelege ting skjer i Europa eller USA, men kva med alt som skjer i land det er mindre naturleg å samanlikna oss med? Har menneska som bur der lågare menneskeverd enn oss, sidan me let barn svelta i hel utan at me reagerer, eller er det bare slik at me ikkje orkar å ta det inn over oss?

Me har godt av å bli litt vekte av og til, og eg har godt av å ha skrivegruppe i lag med 15-16 åringar. Det kan få meg til å reflektera. Ungdomane er opptekne av kva som verkeleg betyr noko og kva som ikkje gjer det. Eg er redd me vaksne ikkje alltid er like gode førebilete. Det ligg i menneskenaturen å vera seg sjølv nærast og å halda seg til flokken sin. Det er viktig å ta vare på kvarandre og å byggja gode flokkar. Viss tenåringane våre er meir opptekne av om nasen og rumpa og karakterboka held mål enn korleis ein kan skapa ein betre verden, så har me kanskje svikta bittelitt som rollemodellar?

I dag opplevde eg at både bankkort, førarkort og kopikortet på jobb var borte vekk. Heldigvis låg i alle fall to av korta på golvet i bilen… Og eg tek sjølvtillit på ekstremt dårleg sikring av viktige kort i ei veske med to opne glidelåsar. Så ende det godt denne gongen og… i mitt vesle mikrounivers i alle fall…

Eg høyrde nokon bruka eit litt vridd uttrykk: «Gammel dame er vond å vende»… Bortsett frå at eg sjølvsagt er uendeleg langt i frå å vera ei gammal dame, så er det noko i det… Som det står i ei anna protestvise som er litt i stil med den over: «When will they ever learn?»

Det kan vel tenkjast at det svaret og bles med vinden… Og nå får eg smila oppmuntrande til meg sjølv og seia «Til rors Columbus!» i det eg går to trapper opp til neste jobb…

Ha ein fin novemberkveld.

Heidi

From → Uncategorized

Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut / Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut / Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut / Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: