Skip to content

Familieferie på Santorini

august 6, 2018

 

. FE2A465A-0C41-452C-AAAB-43737024013B

Etter å ha surra rundt i vekesvis som to snusmumrikar med ryggsekk, ei sjel og ei skjorte, har nå ferien endra karakter. Frå i går morges til i dag ettermiddag har me fått gjenoppfriska vårt gamle liv som småbarnsforeldre. Me har farta rundt på øya med barnevogn, og det er ikkje akkurat det denne øya med smale gater som enten er fulle av bilar, mopedar og firhjulingar eller er fulle av brusteinar i ulik høgde, trapper i alle variantar frå dei lange bratte og relativt nye til eldgamle trapper med lang avstand mellom trinna og grus i midten.

Folk her virkar som om dei er både veldig barnevennlige og veldig hjelpsomme. Dei både tilbyr seg å hjelpa med vogna i bratte trapper og dei kjem og fysisk løftar i vogna når det trengst. Veldig mange kjem for å snakka med barnet i vogna og prøva å lokka fram eit smil. I dag under frokosten sat ho som ei lita dronning på ein innsats dei sette inn i stolen og gumla på ein kjeks. Pluseleg sat ho med eit stort smil mot noko. Då eg snudde meg for å sjå, var det ein av kelnarane som stod og dansa for henne. Det såg ut som om han vart litt flau over at eg såg det…

Me var på pizzarestaurant der eg trur dei nesten var villige til å ommøblera for å få plass til vogna, og me har vore i hotellet sitt badebasseng og prøvd kunstane etter babysymjinga. Mykje nytt har kome til sidan vår tid. Nå er det badebleier og uv-drakter som gjeld. Det er veldig få småbarn og barnevogner her, så Santorini som er ein bratt og dyr stad utan sandstrender appellerer nok meir til andre turistgrupper enn dei med små barn. Det er eigentleg utruleg koseleg å synga eit litt overgira barn i seng ei stund etter vanleg leggetid, og når eit pyjamaskledd lite vesen står i sprinkelsenga og seier i frå at nå må me ikkje kasta vekk meir av dagen når klokka er halv seks om morgonen, så er det bare å koma seg opp i gresk grålysning»

Foreldra mine, syskena mine, døtrer, svigerson og niesar har innteke øya, så plutseleg var me mange her. Me hadde ein roleg og herleg føremiddag på hotellet der systera mi og foreldra mine bur. Den eldste og den yngste av jentene kvilte i det kjølege store hotellromet mens eg og syster sat med beina på ein avsats og nytte den utsikta de ser på tre av bileta over, medan me løyste verdsproblem og likte at me for ein gongs skuld var på ferie i lag. Etterpå var me ein stor gjeng på kafé og åt lunsj i lag. Den joviale greske kafeeigaren meinte at far måtte vera høvdingen for dette fylgjet og den som skulle ta rekninga. Samtidig påsto han at han aldri kunne trudd at samme mannen var oldefar til den yngste. Slike folk liker eg og far min, me er ikkje vanskelege slik.

Heidi

From → Uncategorized

Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: