Gå til innhald

24.mai

mai 24, 2020

Maisundag. Det er framleis kaldt ute. Det bles, men etterkvart slutta det å regna. Me gjekk tur langs strender som vitna om mykje ruskever. Sjøen hadde tydelegvis gått høg, det låg kasta tang og tare heilt opp mot sanddynene. Framleis kokte havet kvitt, det gjekk høge bårer, og skumsprøyten stod høgt. Dessverre er det ikkje så lett å dokumentera det med fotografi, men eg har gjort eit forsøk. Spesielt for denne delen av landet er at historien om fire årstider ikkje alltid heilt slår til. Me kan godt ha den same temperaturen og den same kalde vinden på julaften, 17.mai og jonsokaften. Men lyset har me nå i sommerhalvåret. Dei lyse kveldane i mai, juni og juli er heilt fantastisk fine.

Eg har brukt litt av dagen til å svara på resten av gebursdagshelsingane eg fekk i går. Eg blir så glad av å bli minna om dei fine folka som har skrive til meg, og eg blir så glad over å tenkja på kvar einskild av dei som skriv. Ein møter på mange menneske gjennom eit liv. Eg er ein av dei som aldri har lyst til å gje slepp på noko som helst. Eg har jobba på same plassen i 33 1/2 år, budd i det same huset i 30 år og jammen kan eg i morgon feira 35 års bryllaupsdag med den same kjærasten. Eg ommøblerer aldri i stova, og dei fleste av barndomsvenninnene min har eg framleis god kontakt med. Det gjer meg vondt at eg ikkje kan ta med meg alt eg finn vidare. Det er derfor eg skriv, eg har behov for å putta livet på store syltetøyglas og ta det med meg vidare.

I kveld har eg sett på eit fint program a la «kvelden før kvelden» på lille julaften og 17.-maifeiring frå forskjellige stadar i landet vårt. Programmet handla om å feira ID, den store festen etter ramadan, og det fine var at det ikkje var eit informasjonsprogram om ID-feiring, men eit program laga av og for norske muslimar og alle andre som hadde lyst til å få vera med litt på feiringa. Som KRLE-lærar og eit menneske oppteken av religionsdialog, så var det veldig interessant. Eg har tru på at me må byggja respekt og lytta til kvarandre for å skapa eit samfunn som er godt for alle. Eg trur ikkje me kan venta at andre lyttar til oss med respekt før dei sjølv føler seg lytta til med respekt. Og om nokon lyttar med respekt og interesse, -ja det er slik ein bare intuitivt veit, trur eg.

Sjølvsagt er det ting i andre kulturar og religionar som utfordrar oss. Likevel trur eg at me ofte har lett for å tenkja i svart-kvite stereotypiar, og det er meir enn noko eigna til å låsa fordomane våre fast heilt til dei står fram som sjølvoppfyllande stereotypiar.

Eg kjenner ikkje så mange damer med hijab, men dei eg kjenner best er varme, kloke, modige og handlekraftige damer. Det er heller ikkje slik at muslimske jenter automatisk er forsagte og forsiktige fordi om dei går kledd på tradisjonell måte. Eg har møtt Pippi Langstrømpe med hijab. Eg seier ikkje at dette er heile sanninga. Sjølvsagt er det ikkje det, men det høyrer med i det store biletet.

Nå har eg ønska Id mubarak til mine muslimske venner, og snart kan eg ønskja god pinse til mine kristne venner. Det er og ei utfordrande og spennande høgtid, som mange nesten ikkje veit korfor me feirer. Kanskje eg skriv meir om det seinare i veka. Nå kjenner eg at det einaste fornuftige er å ta dagen ned for landing. Det første eg skal gjera er å sjekka på yr om eg må finna fram utebukse, ullstillongs, lue og vottar for utedagen i morgon og… Eg høyrer rykte om at dei melder varmare ver i pinsen…

Heidi

From → Uncategorized

Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: