Gå til innhald

27. mai

mai 27, 2022

Klokka har passert midnatt, og eg skal landa dagen. Eg trur det må vera den første gongen eg ikkje har vore ute av huset fem dagar på rad. Det vil seia i dag kom eg meg så langt som ut på terrassen ein halvtimes tid. Minstejenta hadde oppdaga at der ute hang det ei hengekøye, og sidan ho elskar alt som kan gynga insisterte ho på å bli plassert oppi den og bli gynga fram og tilbake. Der sat ho med det mest sjarmerande smilet i heile verda, rosa strutteskjørt i tyll og ei grøn strømpebukse som var våt under føtene. Det siste hadde blitt slik delvis fordi det hadde regna og delvis fordi ho og storesøstera hadde fått taket i to store grøne vannekanner som stod der fulle av vatn.

Eg hadde ikkje sett dei på over ei veke. Det er ikkje ofte det skjer, så nå var det veldig stas å få besøk. Me har steikt vafler, lese bøker og leika med duplobyen. I morgon kjem dei på overnattingsbesøk, så då bør kreftene etter ein runde korona vera nokonlunde på plass igjen. Men visst går det framover, og visst er eg utruleg takknemleg for å ha sluppe så lett unna som eg har. I dag har eg klart å få unna ein jobb som har ligge litt på meg i det siste, og det er alltid ei god kjensle. 10. juni skal eg vera med og arrangera ein salmekveld i Ilen kirke i Trondheim, og eg hadde ein jobb å gjera med å nesten få ferdigstilt programmet for kvelden. Eg har flinke medarbeidarar, så det skal nok gå bra. I

Eg skal skriva meir om arrangementet i Trondheim seinare, det er ein del av programmet på det som blir kalla «Salmens dag», der mesteparten av opplegget foregår laurdag 11.juni. Eg er involvert i dette fordi eg det siste året har vore med i styret i hymnologisk forening. Det kan det og vera eg skriv meir om ein vakker dag. Elles så har eg klipt opp kofta mi, og det gjekk fint. Symaskinen gjorde jobben sin, og eg klarte å halda tunga rett i munnen. Nå held eg på å strikka halskant og knappestolpar.

Eg har sett i gang med vrangbord i to fargar fordi eg synest det ser veldig fint ut, men det plundrar det til at desse kantane må strikkast fram og tilbake. Eg prøver å forska meg fram til ein god teknikk når det gjeld å strikka baksida. Det er ikkje så lett å strikka på den måten når alle trådar må leggjast på vrangsida av arbeidet. Nå frir eg etter gode råd frå dei som har strikka så mykje at dei forstår akkurat kva eg meiner. På rettsida av vrangborda er alle rettmaskar gule og alle vrange maskar beige. Eg får det til på vranga og, men det går seint. Kanskje akkurat det rett og slett er prisen for å få til den effekten eg vil.

Eg har ein marengs på låg varme i ovnen som har steikt i meir enn to timar nå. Eg trudde eg kunne framgangsmåten og sjossa i veg. Så oppdaga eg at eggekvitene skulle vera stive før sukkeret vart rørt inn. Eg blanda eggekviter og sukker før eg begynte å vispa. Det kan vera derfor marengsen etter første omgang steiking var seig og flytande i midten. Kanskje han har stivna nå. Me får sjå…

Og viss nokon måtte lura. Den knallgrøne vasen på biletet er ein gebursdagspresang frå ei venninne. Det vart så fint med rosa roser oppi.

Heidi

From → Uncategorized

Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: